Kristien Dieltiens

Candide’ is het derde deel van Kristien Dieltiens’ Ampurias- trilogie, na ‘Olrac’ en ‘Aude’. Deze drie historische romans over de middeleeuwen kunnen echter onafhankelijk van elkaar gelezen worden. De zestienjarige Candide werd uitgehuwelijkt aan een oude Brugse lakenhandelaar. Samen met haar Vlaamse gezelschapsdame reist ze onder de hoede van Jacob Van Maerlant en diens doofstomme knecht Pelegrym van het Spaanse Ampurias dwars door Frankrijk naar Brugge. In Parijs wordt het gezelschap uitgebreid met de jonge, flamboyante Volcram die haar moet beschermen, want er zijn onderweg een aantal vreemde dingen gebeurd. Eens in Brugge beseft ze al snel dat haar leven in gevaar is. Maar wie kan ze vertrouwen? De Brugse handelaars zijn op het toppunt van hun macht en Gwijde van Dampierre, graaf van Vlaanderen, zint op een manier om de machtige Brugse handelaars –en dan vooral Cornelius Van de Vyvere, Candides toekomstige echtgenoot– op de knieën te krijgen. Dit mondt uit in wat bekend staat als de Moerlemaye, de sociale opstand in Brugge in 1280. Daarnaast is er het verhaal van Balder, een gevoelige jongen die onterecht beschuldigd wordt van brandstichting en de wrede moord op zijn ouders. Hij kan in de wolken lezen, en beseft dat Candide in gevaar is. Balder gaat op zoek naar haar, en draagt daarbij Lammerkin, zijn gehandicapte broer, in een zak op zijn rug mee. Al deze verhaallijnen monden uit in een spannend liefdesverhaal, dat je aan je stoel gekluisterd houdt. Pas op het einde komt alles samen, niet echt voorspelbaar, maar toch ook niet helemaal onverwacht. Het tijdsverloop binnen elke verhaallijn is chronologisch, maar de verschillende verhaallijnen worden niet lineair verteld, en dat vergroot de spankracht. De karakters van de meeste personages worden diep uitgewerkt, dieper dan strikt noodzakelijk voor het verloop van het verhaal, en dat is zeer aangenaam, want zo worden het personages van vlees en bloed. Kristien Dieltiens heeft heel wat research gedaan, en dat merk je tot in de kleinste details: alles is pico bello afgewerkt, nergens blijven er losse eindjes hangen. Het middeleeuwse Brugge komt voor je ogen tot leven, het lijkt wel of je deel uitmaakt van het boek. Echt een aanrader.

'Kelderkind is een bijzonder rijk boek. Het is niet alleen spannend en meeslepend, maar schetst ook een psychologisch sterk portret van twee buitenstaanders, uitgespuwd door de maatschappij.'