Kees Wiersum

Kees Wiersum schrijft wekelijks een column in het weekblad Schuttevaer. Hij is Kapitein op het zwareladingschip Happy River van rederij Big Lift. Als zodanig zwerft hij al jaren over de wereld om op meest uiteenlopende grote objecten te vervoeren. Van boortorens tot autobussen en van ladinginstallaties tot mobiele kranen. ‘Zeelieden zijn geen diplomaten’, luidt een bekende uitspraak. Recht door zee zeggen waar het op staat – en tegelijkertijd is een verhaal pas een verhaal als het wat opgeleukt en opgedikt is. Dat geldt ook voor Kees Wiersum, wiens bijnaam vanwege de zware lading al snel ‘Zware Kees’ werd. Zo luidt nu ook de titel van zijn gebundelde columns. Die geven een prachtig beeld van het dagelijks leven aan boord van een zeeschip. ‘Sinds ik vaar, lees ik over varen’, schrijft Wiersum. Maar het is hem opgevallen dat negen van de tien boeken over ‘die goede oude tijd’ gaan, en nauwelijks over de tegenwoordige. Hij vraagt zich af of het heden soms niet interessant is en voegt vervolgens de daad bij het woord met 75 columns over het hedendaagse varen. Hij beschrijft uiteenlopende onderwerpen, zoals over de stagiair die meevaart, nauwelijks zestien jaar en eerder twaalf lijkend. Al snel krijgt Wiersum opmerkingen over zijn ‘kleinzoon’ aan boord. Of over het hoge gehalte Russen onder de opvarenden van Nederlandse schepen. ‘Ze hebben afgeleerd met hamer en sikkel te eten en gebruiken nu ook vork en mes. Wiersum schrijft ook over algemene thema’s, zoals het ouder worden. Dat wordt aan boord nu en dan sterk overdreven en al snel onderwerp van spot. Mannen onder elkaar, nietwaar? Zo bevat elke column een flinke portie humor, hoewel de ondertoon altijd positief is. Wiersum vraagt zich af of zijn bundel een promotieboek voor het varen is geworden dat jongeren aan zal zetten naar de zeevaartschool te gaan. Hij weet het antwoord wel: ‘Nee, echt niet, maar misschien dat er iemand is die dit boek leest en denkt: Hé. Dat is leuk!’ Een extraatje aan het boek zijn de schitterende foto’s, die niet bij de columns in de krant waren opgenomen.

"Wanneer een landrot vraagt: "Wat doe je voor de kost?" en ik antwoord: "ik vaar", zie je hem denken: Oh, varen! Onbewoonde eilanden, piraten met een houten poot, stormen en orkanen, exotische oorden, bier, heel veel bier, en natuurlijk vele schonen die voornamelijk naar de gunsten van de kapitein dingen Maar wat in dit stereotiepe rijtje altijd ontbreekt is: wachten. Wach- ten kunnen we namelijk erg goed. Wachten op het tij, wachten op de loods, wachten tot de kade vrij is of tot de lading gereed is, wachten op de autoriteiten, wachten tot een zwaar stuk is ingepikt, wachten op een aflosbericht,wachten....". Deze verzuchting, afkomstig uit het onlangs verschenen boek "Zware Kees 3, verhalen op de valreep", een nieuwe reeks ontboezemingen van Spliethoff kapitein Kees Wiersum, kan als metafoor dienen voor de zeer gevarieerde hoeveelheid aan belevenissen, waarnemingen en ervaringen die de inhoud van het boek vormen. We hebben Wiersum uit zijn beide eerder verschenen boeken leren kennen als een man die onderhoudend kan vertellen en bovendien een voortreffelijk fotograaf is. Even voor een goede oriëntatie: Wiersum is kapitein op de HAPPY RIVER van Big Lift Shipping. Het varen op zo'n schip is toch wel een bijzondere tak van sport.Genoeg stof voor verhalen dus. Het zijn er ongeveer tachtig geworden. Ze gaan behalve over ervaringen met zware lading over zeer uiteenlopende onderwerpen. Een greep: Internet aan boord, varen door Torres Strait, uitbetalen van gage, reportingsystemen, gedachten over de ALL, de Admiralty List of Lights, maar ook meer "mensgerichte" zaken als de kwaliteiten van de kok en het opstellen van beoordelingsstaten. Alles wordt met smaak verteld en, niet onbelangrijk, met heel veel humor. Het geheel geeft een goed beeld van het huidige zeevarende bestaan, zonder opsmuk en vooral vanuit een posi¬tieve benadering.