L. Ginzburg

NRC Handelsblad, Nicolaas Matsier: ...Mijn bewondering voor Omsingeld van Lidia Ginzburg is zo groot, dat ik het hoofd moet bieden aan een overweldigende neiging om de meest elementaire wetten van de boekbespreking aan mijn laars te lappen en citaten het werk te laten doen. Eigenlijk zou ik mij willen beperken tot een enkelvoudige opwekking: kijkt u maar zó schrijft zij. ...Ik hoop vurig dat, via boek of tijdschrift, nog het een en ander uit Lidia Ginzsburgs werk ontsloten zal worden in vertaling, voor lezers die het zoals ik moeten doen met het (prachtige) Nederlands van Jan Robert Braat. De Volkskrant, Sjifra Herschberg: ...Omsingeld is een boek waarvoor ik alleen maar diepe bewondering kan koesteren en dat naar mijn idee zijns gelijke onder wat in ons land en zeker in de Sovjeunie over de oorlog geschreven is, niet kent. De Groene, Jacq Vogelaar: ...een zeldzaam indrukwekkend relaas van wat inwoners van Leningrad tijdens het beleg door de Duitsers van 1941 tot 1944 hadden te verduren. Haar verslag van de hongerwinter doet voor Primo Levi's kampverhalen niet onder, een zelfde combinatie van intellectuele distantie en deelnemende nabijheid. De gelukkige verbinding tussen beschouwing en vertelling kwam bij Levi voort uit zijn natuurwetenschappelijke opleiding en bij Ginzburg uit de Russische literaire traditie. Trouw, Tom van Deel: ...Omsingeld vind ik een zeldzaam indrukwekkend boek. (...) Men kan zich een boek voorstellen over de belegerde stad en haar inwoners waarin alle gruwelijkheden van bombardement, honger en dood breed en plastisch uitgemeten worden. Zo'n boek heeft Lidia Ginzburg juist niet geschreven. Zij wilde dieper doordringen in het effect dat de omsingeling had op het persoonlijke en sociale leven van de stedelingen. In dit analytische opzicht is Omsingeld ongeëvenaard.