Marijke Prins

Ik vind het in de eerste plaats een heel bijzonder boek, qua onderwerp en de benadering daarvan, en ook qua vorm: de vertelling gevolgd door de 'analyse', en tot slot de zeer persoonlijke epiloog, die ook weer zo goed de rest van het boek ondersteunt. Het is en blijft een heel moeilijke situatie waarin je bij het naderend overlijden van een geliefde komt te verkeren. En hoe moeilijk dat is en hoe subtiel vaak en hoe onduidelijk, zoekend en botsend, dat komt erg naar voren en wordt helder(der). Tegelijk blijf je als lezer erg in je eigen waarde en beleving: door de inhoud en de toon blijft de moeilijkheid en de 'onoplosbaarheid' (door de verschillende perspectieven van de gaande en de blijvende) van dit proces helemaal in beeld en in stand. je blijft je eigen proces houden, elke situatie is weer anders. Het is -gelukkig!- geen kant en klaar zelf-hulp-boek geworden. Het heeft me erg gesteund en het heeft me geholpen te accepteren dat ik in de situaties die ik met name in mijn familie gehad heb, me vaak machteloos en onbeholpen gevoeld heb. En dat dat niet gek is en niet verkeerd, maar dat dat het proces zelf is. Ik put moed uit dit boek voor het op handen zijnde afscheid van alweer een broer en een zus. Ik heb zelf erg de ervaring -en overtuiging- dat ook niet alles gezegd en uitgewerkt hoeft te worden; er is een zeker respect (nodig) tussen de beide partijen, juist omdat ze alle twee in een totaal verschillend perspectief zitten, dat eigenlijk gewoon onoverbrugbaar is, in elk geval met woorden. Je wilt elkaar ook niet te veel verdriet aan doen, je wilt elkaar ook enigszins sparen. En dat hoort ook helemaal bij het afscheid van het leven, aan beide kanten. Ik hoop ik dat dit boek een grote verspreiding gaat krijgen, omdat het zo'n helder behulpzaam gevoelig boek is, en omdat het veel mensen zou kunnen helpen en troosten.