Mary van Duuren

Met ‘De schittering in de diepte’ levert Van Duuren een zeer verdienstelijk romandebuut af. Ze ziet kans om een prachtige sfeer te creëren, passend bij dát deel van het verhaal dat zij op dat moment vertelt. De emoties van Livia weet zij uitstekend te verwoorden en haar personages, maar vooral Livia, komen uitstekend uit de verf. De schrijfstijl van deze debuterende auteur is veelbelovend en gelaagd. Bovendien is haar taalbeleving meer dan in orde en haar vertellend vermogen zeer meeslepend.

Met Paarse harten levert Van Duuren een beklijvende roman af over de diverse vormen van liefde en de emoties die daarbij horen. De volwassenliefde, de moederliefde, ouderliefde, de liefde tussen broer en zus. De liefde is mooi, maar kan ook voor heel veel hartenpijn zorgen: in welke vorm dan ook. Anderzijds is het diezelfde liefde die heel veel problemen kan overwinnen. De personages zijn stuk voor stuk goed uitgediept. Diverse plotwendingen maken dat de lezer voor verrassingen komt te staan.

Lies ten Kooten is ervaringskundige op het gebied van een narcistische relatie. In dit boek geeft ze zichzelf bloot en vertelt haar gevecht om los te komen van deze narcist. Ze wil daarmee aantonen hoe ze na 26 jaar heeft kunnen ontsnappen uit de armen van deze man. Haar onmacht en haar beleving voel je terugkomen in het verhaal. Mooi relaas voor ieder die in aanraking is of is gekomen met een narcist, maar ook voor geïnteresseerden. Een verhaal met herkenbaarheid voor lotgenoten.

Mozaïek is een roman waarin pesten op een originele manier belicht wordt. De roman lijkt in het begin een feelgood-verhaal, maar bevat spannende momenten. De haast thrillerachtige sfeer komt het verhaal ten goede en zorgt dat je snel verder wilt lezen. De over het algemeen toch vrij luchtige schrijfstijl leest ontspannen weg. Zo nu en dan krijg je een blik in het verleden, waardoor het mysterie langzaam ontrafeld wordt. Daarnaast weet de auteur je met regelmaat te verrassen met een plottwist.