Patty van Delft

'Jezelf verliezen in een wereld met magie, helden en draken', Patty had het niet beter kunnen verwoorden. Vanaf pagina 1 ben je meteen opgezogen in het verhaal. Het trieste leven van Jill grijpt je bij de keel. Hoe ze zich toch staande weet te houden, terwijl ze eigenlijk niets meer heeft dan haar fantasywereld. Hoe ze zich staande probeert te houden, terwijl ze zich niet meer durft te hechten. De problematiek van deze dame en de kracht die ze onbewust uitstraalt pakken je en laten je niet meer los. Wanneer je samen met Jill naar Drägan Duma reist, ben je meteen verliefd. De wereld die Patty geschapen heeft, is bijzonder. Het doet middeleeuws aan en de draken maken het helemaal af. Je zou hier bijna zelf willen wonen. Er is geen internet, laptop of mobiele telefoon, maar er is zoveel te doen en te beleven, dat vervelen er niet in zit. Dat is vooral ook goed voor het verhaal, want dat zorgt ervoor dat het nergens in kakt. Jill heeft het niet makkelijk in Drägan Duma. Ondanks dat ze hartelijk ontvangen wordt, worstelt ze nog steeds met haar problemen. En niet alleen zij, ook Skylar, die duidelijk gevoelens voor Jill heeft, kampt met zijn eigen problemen. Dat maakt dat het verhaal een andere vorm van liefde bevat. Niet het standaard: ik ben verliefd op je en doe er alles aan om je te krijgen, maar twee mensen die hun eigen problemen hebben en daarmee proberen te leven. Dat wekt sympathie voor de twee hoofdpersonages en zorgt ervoor dat je niks liever wil dan dat ze uiteindelijk toch een stel worden. Over Zij die hoort raak je niet makkelijk uitgepraat. Erg leuk zijn bijvoorbeeld de conversaties tussen Jill en haar draak Libby. De draak is verbonden met Jill en kan dus ook haar gedachten lezen. De reacties van de draak op Jills gedachten laten je soms hardop lachen. Het is erg leuk dat Patty op deze manier humor in het verhaal verwerkt heeft. De enige reden waarom Zij die hoort geen 5 sterren krijgt, is omdat de verwachtingen van deel 2 erg hoog zijn. Nu 5 sterren geven, zou geen mogelijkheid meer geven tot het aangeven van een beter prestatie voor deel 2. Toch, Zij die hoort is een geweldig boek. Het neemt je daadwerkelijk mee naar een wereld met magie, helden en draken. Gelukkig is deel 2 al uit, want na het dichtslaan van dit boek wil je nog maar één ding: doorgaan in het volgende deel.

Zij Die Hoort bezit de kracht om de werelden te redden. Van arme wees tot potentieel redster van niet één, maar twéé universa; dat is de verandering die Jill Drakena heeft ondergaan sinds ze de Buitenwereld verliet. Terwijl Morbitson in rap tempo aanvallen pleegt op de clans van Drägan Duma moet Jill samen met Skylar nog één keer terug naar haar oude thuis om het Zwarte Kristal te vernietigen. De jonge drakenridders vechten zich een weg door jungle en woestijn maar de tijd dringt. Zullen ze het duistere object weten te vinden voordat de tijd om is en Morbitson zijn monsterlijke Morbiden de Buitenwereld in kan sturen? Het Zwarte Kristal blijkt niet het enige wat tussen de toekomstige leiders van Dragon Stone en Morbitson in staat. De taak die volgens de profetie voor Jill volgt zal meer van haar vragen dan ooit. Terwijl iedereen zich klaarmaakt voor de grote eindstrijd waarbij de toekomst van heel Drägan Duma op het spel staat, moet Jill bovenal het vertrouwen in zichzelf weten te vinden. Staal kent immers geen genade... Zij Die Groeit - Het eerste wat opvalt als je alle drie de boeken uit de Drägan Duma serie naast elkaar legt is de enorme karakterontwikkeling die hoofdpersonage Jill heeft doorgemaakt. Waar ze begon als oeen nzeker en pessimistisch meisje is ze uitgegroeid tot humoristische jonge vrouw met een doel; iedereen beschermen van wie ze houdt. Af en toe is er nog een terugval te bespeuren waarbij ze op onlogische en onnodige wijze zichzelf en anderen in gevaar brengt. Van Delft hanteert de fijne, humoristische en beeldende schrijfstijl die we inmiddels van haar kennen. De wereld Drägan Duma is erg creatief en gedetailleerd vormgegeven en blijft leuk om over te lezen. Finale - Het is eigenlijk jammer dat de schrijfster het verhaal laat beginnen in de Buitenwereld. Ten eerste gaat dit gedeelte van het boek redelijk langzaam, ten tweede is de wereld Drägan Duma juist altijd het sterke punt van de serie geweest. Dit wordt wel gecompenseerd doordat we deze keer ook wat hoofdstukken uit het perspectief van Moradeth, de draak van Rune, voorgeschoteld krijgen. Op deze manier blijft de lezer toch op de hoogte van de situatie in het parallelle universum en leert de draak en zijn ridder beter kennen. Wie de lezer ook beter leert kennen in dit laatste deel zijn de Scaleless en hun Stulbacamarai. De nieuwe ridders zijn een leuke en interessante toevoeging aan het verhaal. Conclusie - Drägan Duma is een serie barstend van de creativiteit en liefde van de schrijfster om over haar wereld van draken en ridders te schrijven. Ondanks dat Jill zichzelf soms onnodig in de nesten werkt en het gedeelte van de Buitenwereld minder interessant is leest dit boek, mede door de humoristische schrijfstijl, heerlijk weg. Nu het verhaal van Jill is afgelopen weet ik wel zeker dat menig lezer uitkijkt naar het volgende boek van Van Delft. En als een dergelijk verhaal zich toevallig ook zou afspelen in deze bijzondere wereld, dan zou niemand dat erg vinden.