Peter de Ruiter

Hanny Alders - De kopiist Het is 950. Het grootste deel van Spanje wordt al eeuwen lang geregeerd door Arabieren. In Córdoba zetelt de kalief in zijn pas voltooide paleisstad. In de wijk van de perkamentmakers leidt de kopiist Fadl een rimpelloos bestaan. Zijn jonge vrouw is in verwachting van hun eerste kind. Dan krijgt Fadl een document in handen dat zijn hele leven op zijn kop zet. De Kopiist is een historische roman die leest als een thriller. (NBD Biblion) Jacqueline Zirkzee - Het heksenhuis De jonge Eva raakt verstrikt in het web van de fanatieke 'heksenbisschop' van Bamberg. Als zij een brief vindt die geschreven is door een van zijn slachtoffers komt haar leven in gevaar. "Mooi boek! Heerlijk tijdreisje gemaakt" (Schrijfster Simone van der Vlugt). Het Heksenhuis zal een groot publiek aanspreken. (NBD Biblion) Cythia Mc Leod - Hoe duur was de suiker? De roman speelt zich af in het koloniale Suriname. Het verhaal gaat over een joodse plantersfamilie, in het bijzonder over het wel en wee van de twee zusjes Elsa en Sarith, en de slaven die in hun leven een rol spelen. Hoe duur was de suiker? komt in 2011 op het toneel (regie John Leerdam) en in 2012 in de bioscoop (regie Jean van de Velde) Brita Åhman - ABBA van binnenuit Biografie van Agnetha Fältskog, zangeres van de voormalige popgroep ABBA. "Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan ABBA denk of ervan droom", zei de mediaschuwe Agnetha onlangs in een interview op de Zweedse televisie. Tove Klackenberg - Kind van de rekening. Twee kleine kinderen worden in hun eigen huis dood aangetroffen op de vloer van een kast - hun lichamen gewikkeld in doorzichtig plastic folie. Aanvankelijk ziet het ernaar uit dat dit voor de officier van justitie, Svea Lundström, een eenvoudige zaak wordt. Maar tijdens het proces dringt het geleidelijk tot haar door dat er iets niet in de haak is.

Dit is geen gewoon boek. Het is een fotoboek, een reisverslag én een manifest. Peter de Ruiter reist 'als toerist' door Myanmar. Op zijn visum staat 'public relations consultant'. Hij maakt zich ernstig zorgen dat hij ergens op zijn reis tegen de lamp loopt en neemt veel voorzorgsmaatregelen. Zo gebruikt hij op reis drie soorten opslagsystemen voor zijn foto's in de hoop dat er bij aanhouding één tussendoor slipt. Helemaal uit de lucht gegrepen is dit niet. De Ruiter maakte eerder een prachtig -maar kritisch- boek over Bangladesh en zijn indrukwekkende fotoboek over kinderarbeid (een wereld voor kinderen) kent inmiddels internationale verspreiding. Hij is een van de weinige die je zou kunnen kenschetsen als 'Sociaal fotograaf' Hij kiest voor spontane foto's, veelal van gewone mensen in hun dagelijkse omstandigheden. Hij zoekt de omstandigheden ook op. Een naaiatelier, een boerendorp, een tankstation, een schooltje op het platteland een vuilnisbelt waar mensen wonen. Verwacht geen Novib-kalender fotografie bij de Ruiter. De fotografie heeft als doel om de mensen in Birma een gezicht te geven en het boek heeft als doel om de onderdrukking in Birma onder de aandacht de brengen. De Ruiter zet hiervoor naast de fotografie alle middelen in die hem ter beschikking staan. Hij spreekt zo'n beetje alle deskundigen op dit gebied. Nederlandse zakenmensen, ontwikkelingswerkers en politici. Maar ook b.v. de kleinzoon van U Thant ( de voormalig secretaris generaal van de Verenigde Naties) Hij leest alle boeken die hij te pakken krijgt, vanaf de Lonely Planet gids uit 1985 tot Burmese days van George Orwell. Kijkt naar alle documentaires en films, van Human trafficking tot Rambo IV. En hij verdiept zich in de verre en recente geschiedenis van het land. Hij laat ook vaak de mensen zelf aan het woord zoals de Australische Helen Hall die nu 72 jaar is en al 25 jaar een schooltje runt in Mae Sot. Zo'n beetje elk relevant onderwerp krijgt ruim aandacht. De Birma spoorlijn, de gevluchte Birmese Karen in Thailand, de houthandel enz. Het boek eindigt met de uitwerking van de vraag. Kan ik wel naar Birma? En zo ja, hoe doe ik dat zonder het regime te steunen.

De algemene mening van de cliëntenraad is, dat het Medisch dagboek er goed en handzaam uitziet. De toelichting vinden we heel goed, precies zoals we als cliëntenraad naar de materie kijken. Je hebt goede voorbeelden gebruikt en volop aandacht gegeven aan de "patiënt als partner" en de drie goede vragen. Andries van de Graaf Voorzitter Cliëntenraad Albert Schweitzer Ziekenhuis, Dordrecht