R. Otte

Otte vat het contact met zijn gestorven vader concreet en zeer serieus op. Het speurwerk naar de achtergronden van zijn vaders leven ziet hij als een samenwerking tussen zichzelf en de dode. Aanwijzigingen voor medewerking vanuit de wereld van de gestorvenen ziet hij in allerlei toevallige gebeurtenissen en meevallers die hij ook beschrijft in zijn boek; het voelt werkelijkalsof hij op cruciale momenten wordt geholpen. ‘Je moet er de tijd voor nemen’, zegt Otte bij de presentatie van zijn boek over dit communiceren met overledenen.’Je moet er de taal voor vinden. Je moet voortdurend het gevoel hebben dat het echt is wat je doet.’