Richard Pini

Blij weerzien Ha! Een nieuwe ElfQuest! Het is alweer een poosje geleden dat we wat hoorden van de elfen die op de wereld van twee manen met de wolven huilden, op zoek gingen naar verloren verwanten, de strijd aanbonden met kwaadaardige tirannen en een sprongetje door de tijd maakten. Maar nu zijn de strijden gestreden, de queestes vervuld. De stam van Snijer is aan het rentenieren in een verborgen woud bij het gecamoufleerde paleis van de Allerhoogsten, de roedel van Amber woont gezellig aan de andere kant van de wereld. Kindertjes worden geboren, verloren elfen teruggevonden, kleine elfjes iets minder klein, mensen oud. Alles is peis en vree. Of zoiets. Want terwijl de elegante lijnen en rijke kleuren van Wendy Pini de belangrijkste personages de revue laten passeren, trekken de donderwolken samen om een nieuwe queeste aan te kondigen. En dan is het album ten einde. Verdorie toch. Wie zich neerzet om alles van ElfQuest te lezen, heeft best geen patatjes op het vuur staan. De avonturen van honderden elfen, verspreid over een hele planeet en duizenden jaren, sponnen tientallen verhaallijnen in meer dan 6.500 bladzijden.* Dat maakte het niet echt gemakkelijk om nog in te pikken. En toegegeven, voor wie het allemaal wel volgde, was het op den duur toch ook wel een beetje van het goede te veel. Daar waren Richard en Wendy Pini zich van bewust toen ze aan De Laatste Tocht begonnen. Dit album heeft duidelijk de bedoeling om al die uitgewaaierde draden samen te binden en vanuit dit ene punt verder te breien aan de ElfQuest-saga. Nieuwe lezers krijgen een ElfQuest-stoomcursus, voor wie ElfQuest kent is het een blij weerzien met oude bekenden. Een spijtig minpunt is dan ook de onzorgvuldige vertaling, waardoor het niet altijd even gemakkelijk is om verwijzingen naar vroegere gebeurtenissen vlot te herkennen. De inleiding hebben we met dit deel gehad, wij kijken alvast reikhalzend uit naar wat de elfen nog allemaal te wachten staat.

Een nieuw begin Ongeveer vijfendertig jaar terug ontwierp het echtpaar Richard en Wendy Pini ElfQuest, een feeërieke reeks die zou uitgroeien tot een ware topper. Wereldwijd schoof ElfQuest meer dan vijftien miljoen keer over de toonbank. In Nederland en Vlaanderen nam uitgeverij Arboris de dienst waar om de strip bij het grote publiek te promoten. Bij deze uitgever verschenen er eenentachtig albums, integralen met de serie Verborgen Jaren inbegrepen. Omstreeks 2004 werd het stil rond de reeks. Anno 2014 staat ze er weer. Niet langer bij Arboris want Dark Dragon Books nam het stokje over. Met De Laatste Tocht begon een gloednieuwe cyclus in vier delen, weer even schitterend in beeld gebracht als de vroegere albums. We maken kennis met nieuwe gezichten, allen afstammelingen van Snijer, Geelhaar, Amber, Leetah,... die amper ouder zijn geworden. Wat is nu honderd jaar in een elfenleven? Ze leven in harmonie met de diverse elfenstammen die hun wereld bevolken. Een wereld die steeds kleiner wordt omwille van het oprukken van de tiran Angrif Djunen die de elfen haat en ze uit wil roeien. Om de elfen te lokken, heeft hij Amber gegijzeld. Zo hoopt hij dat de ganse elfenwereld zal oprukken om haar te bevrijden. Wordt dit de totale ondergang van dit trotse volkje, of gaan ze vastberaden de strijd aan met hun vijand? De toekomst zal het uitwijzen. Als vanouds kunnen we genieten van schitterend uitgewerkte tekeningen, met een prachtige inkleuring. Er wordt ons een onbekende feeërieke wereld voorgesteld waarbij bijna alle soorten elfen, op enkele uitzonderingen na, in harmonie leven. Tot de mens het volkje wil uitroeien. Soms hebben we wel wat moeite met de vele verhaalwendingen en de diverse figuren. Als extra zijn alternatieve covers opgenomen en een aantal leuke gags onder de titel Leven met ElfQuest. Mooi initiatief van de uitgever.