

Twee schepen uit een tijdperk waarin de technologische ontwikkelingen van de industriële revolutie het maatschappelijke leven bepaalde, en waaraan ook de scheepsbouw niet is ontkomen. Het is het tijdperk waarin de overgang van zeilschepen naar stoomschepen in volle gang was, maar waarin men ook van de bouw van houten schepen overstapte op de bouw van stalen schepen.
Het Schroefstoomschip Rembrandt, één van de eerste schepen van de in 1856 opgerichte KNSM in Amsterdam, is een pionier als het gaat om de schroefaandrijving en vrachtvervoer per stoomschip. Het tweede stoomschip is de Raderboot Bromo van de Koninklijke Marine, dat in dezelfde periode is gebouwd en dat lange jaren in Oost-Indië dienst heeft gedaan.
Beide schepen zijn volledig uitgerust met een zeiltuigage zoals in die tijd gebruikelijk was. De verschillen in de tuigage van de Rembrandt en de Bromo geven een duidelijk beeld van de invloed van schroefschepen en raderboten op de uitvoering van het tuig.
De beschrijving van de Rembrandt is gebaseerd op het waterlijnmodel schaal 1:8 dat zich in het IJmuider Zee- en Havenmuseum 'de Visserijschool' in IJmuiden bevindt. De Bromo en haar geschiedenis wordt beschreven aan de hand van een model dat is gebouwd door de auteur Jt. Mulder, aangevuld met een historische geschiedenis door L. Homburg van het Marine Museum in Den Helder.
Beide verhalen zijn geïllustreerd met talloze originele en eigentijdse foto's, platen en tekeningen.
'Scheepshistorie, het schaalmodel als reconstructie' is bij uitstek bedoeld voor de liefhebbers van het scheepsmodel als cultureel erfgoed, maar ook voor hen die zijn geïnteresseerd in onze vaderlandse maritieme geschiedenis. Het betreft een serie monografieën waarin telkens één of twee unieke scheepsmodellen worden voorgesteld en behandeld. De historische periode loopt vanaf de vroeg 17de-eeuwse zeilvaart tot en met de maritieme geschiedenis van de 20ste eeuw, waarbij allerlei type schepen en gebruikstoepassingen aan de orde komen. Per jaar komen er drie tot vier nummers van de serie uit.
Het Schroefstoomschip Rembrandt, één van de eerste schepen van de in 1856 opgerichte KNSM in Amsterdam, is een pionier als het gaat om de schroefaandrijving en vrachtvervoer per stoomschip. Het tweede stoomschip is de Raderboot Bromo van de Koninklijke Marine, dat in dezelfde periode is gebouwd en dat lange jaren in Oost-Indië dienst heeft gedaan.
Beide schepen zijn volledig uitgerust met een zeiltuigage zoals in die tijd gebruikelijk was. De verschillen in de tuigage van de Rembrandt en de Bromo geven een duidelijk beeld van de invloed van schroefschepen en raderboten op de uitvoering van het tuig.
De beschrijving van de Rembrandt is gebaseerd op het waterlijnmodel schaal 1:8 dat zich in het IJmuider Zee- en Havenmuseum 'de Visserijschool' in IJmuiden bevindt. De Bromo en haar geschiedenis wordt beschreven aan de hand van een model dat is gebouwd door de auteur Jt. Mulder, aangevuld met een historische geschiedenis door L. Homburg van het Marine Museum in Den Helder.
Beide verhalen zijn geïllustreerd met talloze originele en eigentijdse foto's, platen en tekeningen.
'Scheepshistorie, het schaalmodel als reconstructie' is bij uitstek bedoeld voor de liefhebbers van het scheepsmodel als cultureel erfgoed, maar ook voor hen die zijn geïnteresseerd in onze vaderlandse maritieme geschiedenis. Het betreft een serie monografieën waarin telkens één of twee unieke scheepsmodellen worden voorgesteld en behandeld. De historische periode loopt vanaf de vroeg 17de-eeuwse zeilvaart tot en met de maritieme geschiedenis van de 20ste eeuw, waarbij allerlei type schepen en gebruikstoepassingen aan de orde komen. Per jaar komen er drie tot vier nummers van de serie uit.
Recensies
Volgens Uitgeverij Lanasta gaat het bij deze serie scheepsmonografieën niet om het bouwen van scheepsmodellen als hobby. Nee, bij Scheepshistorie gaat het om het scheepsmodel als cultuurhistorisch erfgoed. Het betreft de beschrijving van een eigentijds, uniek scheepsmodel of de reconstructie daarvan, maar ook nieuwbouw ten behoeve van een historische reconstructie komt aan de orde. Als zodanig zijn de beschreven scheepsmodellen interessant voor iedereen die is geïnteresseerd in onze nationale maritieme historie, waarbij het schaalmodel een substantiële 'reconstructie' van een boeiend verleden is. Er bestaan scheepsmodellen met een specifiek gebruiksdoel, de zogenaamde votief- of kerkmodellen. Er bestaat een verschil en dat wordt in deze uitgave uitgelegd. Omdat dit model meestal een religieuze functie had, werd het geplaatst of opgehangen in een kerk. Een oud gebruik, maar de Stichting De Oude Kerk in Amsterdam heeft het nieuw leven ingeblazen door drie nieuwe kerkmodellen te laten bouwen, waaronder een schroefstoomschip Rembrandt (1:40), een schip uit de overgangstijd van zeil naar stoom en van hout naar staal. Waarom de Rembrand? Votief- of kerkmodellen zijn toch meestal oude zeilschepen? Omdat zich in de kerk ook het graf van de eerste vrouw van de kunstenaar, Saskia van Uylenburg, bevindt. Het wordt een bewonderenswaardig besluit genoemd. In deze uitgave wordt de historie van dit schip beschreven, die begint bij de oprichting van de Koninklijke Nederlandsche Stoomboot Maatschappij (KNSM) in 1856 -het schroefstoomschip was het eerste nieuwe schip dat de rederij liet bouwen- en eindigt in 1913, in Griekenland, waar de Rembrandt wordt gesloopt. Ook de industriële revolutie wordt niet vergeten; het schip werd tenslotte in een overgangstijd gebouwd. In het IJmuider Zee- en Havenmuseum staat een enorm waterlijnmodel van de Rembrandt Het model, in 1926 door de heer Blasius gebouwd ter gelegenheid van de viering van het 50-jarig bestaan van het Noordzeekanaal, werd na 1986 gerestaureerd. Uitleg, tekeningen en foto's nemen u mee langs het schip. Bij de bouw van het kerkmodel van de Rembrandt is in eerste instantie uitgegaan van dit waterlijnmodel. Maar er kwam meer boven water. In het Museum Nierop in Almere vond men enkele oude foto's en een afbeelding van een schilderij van de Rembrandt Eén foto toont een halfmodel dat de werf gebruikte bij de onderhandelingen en deze foto werd de onmisbare schakel om te komen tot een volledige reconstructie. Jeroen van Zuidland vertelt iets over de bouw van het kerkmodel door middel van enkele foto's en tekeningen. Op 7 november 2007 werd Rembrandt 'te water gelaten'. Het tweede deel van deze uitgave gaat over het Raderstoomschip der 2e klasse Bromo, een ontwerp van de Rotterdamse scheepsbouwmeester Cornelis Jan Glavimans. De Nederlandse marine gebruikte het schip voor diensten in Nederlands-Indië, maar voor onderhoud moest het terugkeren naar Nederland. Drs. LM.A. Homburg weet nog veel meer te vertellen over de geschiedenis van de Bromo. Ook van dit schip en het zusterschip Merapi zijn historische foto's gevonden. Dit, samen met een halfmodel uit de Marinemodellenkamer en een deel van de technische tekeningen uit de collectie van het Nederlands Scheepvaart Museum Amsterdam, stelde de heer Homburg in de gelegenheid een reconstructie te maken, een model van het raderstoomschip Bromo (1:100). U kunt de bouw volgen met als eindresultaat een prachtig model.
SPIEGEL DER ZEILVAART — 18 september 2008
Het mooie initiatief van Henk van der Biezen betreffende het uitgeven ofwel doen uitgeven van deze serie boekwerkjes verdient in mijn ogen een flinke pluim. Eerst ten aanzien van de historische verantwoording van de behandelde schepen, in deel 4 het raderstoomschip Rembrandt van de KNSM en het Zr.Ms. Bromo (1840). En ten tweede met een goede beschrijving van de bouw van de modellen door de auteurs Jeroen Zuidland en Leon Homburg. De keuze voor deze schepen ligt wel voor de hand, beide zijn gebouwd in een tijdperk waarin de technologische ontwikkelingen van de industriële revolutie het maatschappelijke leven bepaalde. Het was het tijdperk waarin de overgang van zeilschepen naar stoomschepen in volle gang was, maar men ook bij de bouw van houten schepen overstapte op de bouw van stalen schepen. De Rembrandt, één van de eerste schepen van de in 1856 opgerichte KNSM, is een van de vroege schepen als het gaat om de schroefaandrijving en vrachtvervoer per stoomschip. Het stoomschip was in 1876 het eerste schip, dat vanuit zee, door de sluizen van IJmuiden voer. De beschrijving door Jeroen Zuidland van de het model is gebaseerd op het waterlijnmodel dat zich in het IJmuider Zee- en Havenmuseum 'de Visserij school' in IJmuiden bevindt. In het boek wordt daarnaast ook nog een beschrijving gegeven van de bouw van een kerkmodel van de Rembrandt zoals deze te zien is in de Oude Kerk in Amsterdam. De Bromo en de achterliggende geschiedenis van het schip worden door Leon Homburg beschreven aan de hand van een volmodel dat is gebouwd door collegamodelbouwer Jantinus Mulder, die zelf in 2006 begon met het bouwen van dit model. De beide schrijvers zijn geslaagd in het gegeven, dat het (mijns inziens) noodzakelijk is, wil je een goed model ofwel een goede reconstructie vervaardigen, je jezelf eerst moet verdiepen in de geschiedenis van het betreffende schip en daarbij zo ver het mogelijk is alles te pakken te krijgen aan gegevens, zoals tekeningen, foto's, verslagen en wat er maar boven water kan komen ten aanzien van het te bouwen model. Dit heeft mij geleerd dat je een model dan ook als het ware leven inblaast. Met enige scepsis ben ik aan het boek begonnen en naar mate ik vorderde steeg mijn bewondering voor de gedegen aanpak van de schrijvers, temeer dat het niet alleen voor modelbouwers goede handvatten biedt maar zeker ook voor de maritiem geïnteresseerden veel wetenswaardigheden in zich heeft. Het is niet alleen de bouw van de beide modellen maar een goed samenhangend geheel van onderzoek en bouw, waarbij de onderzoeksgegevens op hun plaats vallen bij de bouw van de modellen. Een van de interessantste aspecten van deze uitgave is in mijn optiek, dat het mogelijk ook voor de wat minder ver gevorderde modelbouwer een goede uitgave is. Zij kunnen hier wat mee en mogelijk zien zij ook het nut in van wat historisch onderzoek alvorens zij aan een model gaan beginnen. Ook de Nederlandse Vereniging van Modelbouwers (NVM) zal voldoende ondersteuning kunnen bieden middels hun tekeningenarchief en de lokale modelbouwverenigingen waar ter ondersteuning voldoende goede bouwers aanwezig zijn. De maritiem geïnteresseerden kunnen hun hart ophalen over het uitgebreide historische deel. Dus kunnen de beide doelgroepen hun voordeel doen met deze uitgave, mede door de uitgebreide bronvermelding. Wat betreft de bouw van de modellen heb ik slechts één aanmerking, de volgende maal zou ik graag zien dat er voor de serieus geïnteresseerde modelbouwer een vermelding wordt gedaan van aanbevolen houtsoorten. Vele soorten zijn namelijk per definitie niet geschikt om een model te bouwen, dit vanwege het gegeven dat veel houtsoorten een te groot verschil hebben in hun uitzettingscoëfficiënt en dus ook in hun krimp waardoor er op korte of langere termijn plotseling scheuren, kieren of breuken kunnen ontstaan. Dit slechts als kanttekening ten aanzien van de bouw van de modellen. Samengevat zou dit wel eens een heel interessante serie kunnen worden voor zowel de maritiem geïnteresseerde als voor de modelbouwer.
Cor Hardonk — TIJDSCHRIFT VOOR ZEEGESCHIEDENIS 27 (2008) 2 — 4 oktober 2008
In het kort
ISBN-13
9789086160310
Uitgever
Verschenen
15 november 2007
Serie
Bibliografisch
Uitgave
UitgeverLanasta
CB-relatie-id7600021
Verschenen15 november 2007
StatusInactief 08
BeschikbaarheidContact leverancier 99
Adviesprijs (incl. btw)€ 17,95
Vorm & inhoud
ProductvormPaperback BC
SamenstellingLos product
Classificatie
NUR (hoofd)Moderne geschiedenis (1870-heden) 686
NUR (alle)686 Moderne geschiedenis (1870-heden)
Medewerkers
Redacteur B01H. Van der Biezen
Redacteur B01Jt Mulder
Herkomst
Werk-id (NSTC)500638693
MeldingBevestigd bij publicatie 03
Bijgewerkt6 augustus 2026
Lijkt op dit boek
NSTC 500638693 · CB-relatie 7600021 · Bijgewerkt 6 augustus 2026









