In zijn 50ste levensjaar maakt Wim Huijser de balans op. Wat heeft hij gelezen? Wat is er nog ongelezen gebleven? Zijn boekenkast herbergt zijn leesgeschiedenis. De vraag is: hoe vat je die geschiedenis samen? Wim kiest in zijn leesgeschiedenis voor vijftig titels; daar moet het bij blijven. Wat hij bespreekt zijn de titels die hem dwalend langs zijn boekenkast zijn opgevallen, omdat hij er een bijzondere herinnering aan heeft , of omdat er zich een haakje vormt met een gebeurtenis die daar ogenschijnlijk los van staat. De uiteindelijke selectie vormt zich in enkele weken. Had hij er langer over nagedacht, dan was er wellicht een heel andere lijst ontstaan. Hij haalt al met al vijftig boeken uit de kast die ook aangeven hoe hij met zijn boekenbezit omgaat, waar hij door verleid wordt, wat hij impulsief aanschaf , waar hij van genoten heeft en wat hij tot op de dag van vandaag ongelezen heeft gelaten. Ook dat laatste boek is waardevol. Van de vijftig genoemde schrijvers krijgt Philip Roth een uitzonderlijke plaats. Hij is het ook die antwoord geeft op de vraag of
de roman zal overleven.