Don Piper is op weg van een conferentie naar huis. Op een smalle brug wordt zijn auto verpletterd door een grote vrachtwagen die op zijn weghelft terechtkomt. Hij zit bekneld en is op slag dood. Het toegesnelde ambulance-personeel legt een dekzeil over zijn auto, om hem aan nieuwsgierige blikken te onttrekken.
Een predikant staat in de file die na het ongeluk ontstaat. Hij loopt naar voren om te zien of hij geestelijke bijstand kan verlenen.
Op de plaats van het ongeluk voelt hij zich gedrongen om voor de dode man te bidden. Hij kruipt in het autowrak onder het dekzeil, legt zijn hand op een schouder van de man en begint te bidden. Terwijl hij een bekend lied zingt, begint de dode man ineens mee te zingen. De predikant schiet het autowrak uit…
Ondertussen is Don Piper 90 minuten in de hemel geweest, overweldigd door de schoonheid die hij daar gezien heeft en de muziek die hij heeft gehoord.
Maar de terugkeer in zijn zwaar verminkte lichaam blijkt een ware foltering te zijn.
Een uiterst realistisch verhaal over dood en leven, waarin hoop de boventoon voert.