De Haagse Deventer-kenner Marcel Verreck schreef vorig jaar de thriller Moordopera, het vijfde deel van de reeks De zeven Deventer moordzaken. De eerste vier werden geschreven door Almar Otten. In Moordopera speelde de voorbereiding van een straatopera een rol. Een stuk dat vervolgens daadwerkelijk werd opgevoerd. Nu is, wederom van de hand van Verreck, deel zes verschenen: 'Aan lager wal.' De in Moordopera geïntroduceerde inspecteur Martin Taal wordt geconfronteerd met nieuwe Deventer gruwelen. Uit Moordopera weten we dat deze rashagenees vanwege zijn huwelijk met een 'Sallandse schone' in de provincie is beland. Aanvankelijk waren er nog de nodige integratieproblemen, maar inmiddels heeft Taal zijn draai in Deventer gevonden. Dat neemt niet weg dat Den Haag nog diep in zijn DNA zit. Dat uit zich onder meer in totale immuniteit voor nadermans kapsones, een grote bek gecombineerd met een klein hartje en het te pas en onpas 'verbatim'-citeren van Koot en Bie. Op basis van deze twee boeken krijgen we een aardige indruk van de misdaadauteur, die daarnaast ook cabaretier, radio-, tv- en theatermaker en columnist is voor onder meer Den Haag Centraal. Wat zijn de constanten in zijn twee boeken? Op de eerste plaats natuurlijk de stad Deventer, die de gehele reeks het decor vormt. Deze serie is nu eenmaal een Deventer project. Wie de binnenstad kent, zal veel in het boek herkennen. Verreck is er goed thuis en geeft blijk van een grote affiniteit met de lokale horeca. Verder maakt hij graag gebruik van de hang van Deventenaren naar potsierlijke feestjes en uitbundige verkleedpartijen. Moordopera speelde zich af tijdens de jaarlijkse badkuiprace op de IJssel (ik heb het gegoogeld en die wedstrijd bestaat echt). Dit keer speelt het boek tijdens het Dickens Festijn dat iedere winter in Deventer wordt gevierd en dat is uitgegroeid tot een jaarlijks spektakel. Ten slotte, Verreck houdt ervan zijn boeken behoorlijk te bevolken. Hij richt zijn vizier op een flink aantal personages en in korte, snel verspringende hoofdstukken vertekt hij via hen zijn verhaal. Daarbij zet hij veel snedige dialogen in. Het levert een boek op waarin de gebeurtenissen zo snel op elkaar volgen dat de lezer de kans niet krijgt zich te vervelen. Cultuurpaleis 'Aan lager wal' speelt dus tijdens het jaarlijkse Dickens Festijn. Het Deventer Bergkwartier is omgetoverd tot een negentiende-eeuwse stad. Honderden acteurs en figuranten beelden Dickensiaanse taferelen uit. Straatventers, schoorsteenvegers, doodgravers, hoeren en hun -lopers, bevolken de straten. De pittige ambitieuze wethouder Jet van Woerkom zal het festijn openen, maar komt niet opdagen. Aanvankelijk lijkt dat geen probleem, maar naarmate de tijd verstrijkt, blijkt er meer aan de hand te zijn. Aan inspecteur Martin Taal de taak om uit te vinden wat. En dat is nogal wat. Onder de oppervlakte van de montere IJsselstad schuilen naast grote ambities ook diepe frustraties. De middenstand heeft het door de economische crisis zwaar. De gemeente moet bezuinigen en voor veel mensen ligt de armoede op de loer; ziedaar de link met het Dickensiaanse thema. Maar de wethouder is vooral bezig met haar grootse plan om Deventer te verrijken met een heus cultuurpaleis (Waarom komt me dit toch zo bekend voor?). De belangen zijn groot, de gunfactor bij de betrokkenen nihil. Houdt de plotselinge verdwijning van wethouder Jet van Woerkom hiermee verband? Hoe meer meer Martin Taal zich in de zaak verdiept, hoe ingewikkeld het wordt. De plaatselijke barones speelt een rol en ook haar zoon die bankier is en wellicht een rol speelt in de financiering van de cultuurtempel. En die zoon heeft weer een Russische vriendin die in verband lijkt te staan met de Russische maffia. Maar ook de plaatselijke slager, galeriehouder en banketbakker spelen een rol. Dat wil zeggen, ook zij verdwijnen. Veel blijkt zich letterlijk ondergronds af te spelen. Nagenoeg alle panden in de historische Deventer binnenstad blijken namelijk onderkelderd te zijn en met elkaar in verbinding te staan. Het wordt duidelijk dat daar, in de eeuwenoude gewelven, het antwoord ligt op alle vragen. Maar als Martin Taal zover is, verdwijnt hij zelf. Marcel Verreck heeft weer een geslaagd boek afgeleverd. Er zal in deze serie nog een deel verschijnen. De vraag is natuurlijk, wat dan? Ik pleit ervoor dat hij na het volgende boek, Martin Taal laat terug terugkeren naar Den Haag. Het is duidelijk dat hij in zijn hart altijd een Hagenees zal blijven. Er zal toch wel een plekje voor hem zijn bij de Haagse politie? Levert de grote, internationaal georiënteerde stad Den Haag niet veel meer aanleiding tot moord en doodslag dan dat provinciale Deventer? Ook wij hebben onze verkleedfeestjes als Prinsjesdag en badkuipenraces als The Hague regatta waar wat mij betreft best doden mogen vallen. Een probleem is natuurlijk Tanja, de Overijsselse echtgenote van Martin Taal. Maar bij de toestroom van al die andere Oost-Europese vrouwen van de laatste jaren kan deze er ook nog wel bij.