Alexandra Quirtesse en de poort van twaalf Het eerste deel kreeg al fraaie recensies, o.a. van Biblion en dit was zeer terecht. Het tweede deel is in dezelfde stijl geschreven, de auteur blijft trouw aan zijn eigen formule: fantasie, spanning en hier en daar een vleugje humor. Alexandra belandt in dit deel opnieuw in de Virkenmereg. Ze ontmoet er al haar vrienden die ze eerder heeft moeten achterlaten. De auteur schildert tijdens haar tocht fraaie landschappen, vreemde wezens en bijzondere gebruiken van de bevolking. Een geheimzinnige ontmoeting met Havart in de donkere krochten van de Virken doet de lezer nadenken. Wat zit er achter deze ontmoeting? En waarom bedankt de Beron Havart haar? Als lezer moet je overigens wel blijven opletten, er gebeurt erg veel. Maar door de spannende schrijfstijl wordt de lezer ondanks de wat ingewikkelde verhaallijn opnieuw meegezogen naar de wereld van verbeelding. Een heerlijk dik boek van maar liefst 328 bladzijden om de tijd mee te verliezen.