Erik Melisie

Vul hier uw nieuwe recensietekst in. Fantasy van een ongekende goede klasse zoals er nog maar weinig worden geschreven. De auteur weet op een natuurlijke en ongekunstelde manier een geheimzinnige wereld te scheppen vol vreemde wezens, avontuur en geheimzinnige elementen. Aanrader voor tieners, YA en volwassenen!

Als Alexandra (12), bij haar opa logerend, ontdekt dat ze via een bijzondere halsketting toegang krijgt tot een parallelle wereld, krijgt haar saaie vakantie een heel andere wending. In de fantasiewereld wordt ze achtervolgd en bedreigd door vreemde wezens. Gelukkig krijgt ze een bont reisgezelschap op haar tocht door Virkenmerg, dat haar beschermt en uiteindelijk veilig terugbrengt. Aan het eind doet ze nog een verrassende ontdekking, die verwijst naar een vervolg. Het verhaal komt traag op gang, pas in de fantasiewereld begint er vaart in te komen. De sfeer doet denken aan o.a. de Narniaverhalen van C.S. Lewis, maar het heeft niet dat niveau. Taal en stijl blijven wat vlak; de personages worden redelijk uitgewerkt, zowel van Alexandra als haar reisgenoten. De avonturen en de verhouding tussen de reisgenoten bieden de nodige spanning. Vrij volle bladspiegel en kleine letter voor de doelgroep. Op het omslag staat een bloemenwei met daarin twee menhirs en een paraplu. Vooral voor meisjes die van fantasy houden zal dit boek een aardig, spannend avonturenverhaal zijn. Vanaf ca. 12 jaar.

Alexandra Quirtesse en de poort van twaalf Het eerste deel kreeg al fraaie recensies, o.a. van Biblion en dit was zeer terecht. Het tweede deel is in dezelfde stijl geschreven, de auteur blijft trouw aan zijn eigen formule: fantasie, spanning en hier en daar een vleugje humor. Alexandra belandt in dit deel opnieuw in de Virkenmereg. Ze ontmoet er al haar vrienden die ze eerder heeft moeten achterlaten. De auteur schildert tijdens haar tocht fraaie landschappen, vreemde wezens en bijzondere gebruiken van de bevolking. Een geheimzinnige ontmoeting met Havart in de donkere krochten van de Virken doet de lezer nadenken. Wat zit er achter deze ontmoeting? En waarom bedankt de Beron Havart haar? Als lezer moet je overigens wel blijven opletten, er gebeurt erg veel. Maar door de spannende schrijfstijl wordt de lezer ondanks de wat ingewikkelde verhaallijn opnieuw meegezogen naar de wereld van verbeelding. Een heerlijk dik boek van maar liefst 328 bladzijden om de tijd mee te verliezen.