Een eeuwig kind wordt een halve eeuw oud en stelt vast dat alles en iedereen vertrekt rondom hem. Zijn zonen worden volwassen, het zorgeloze leven verdwijnt, zijn ouders worden zorgbehoevend. En dat alles terwijl zijn levensgezellin tussen de lijntjes ontbreekt.
Vertrekken. Zijn vader doet het letterlijk. Maar ook het geheugen van zijn moeder pakt zijn biezen. Niemand die nog de jongeman opmerkt die in hem woont.
Dit boek bevat een selectie uit de Middagjournaals die Johan Terryn schreef voor Radio 1 tussen 2018 en 2022. Tussen deze stukjes in lees je de tedere gesprekken die hij hield met zijn 85-jarige moeder, waarin hij naar een manier zoekt om samen te blijven, ook al gaat haar geheugen stilletjes weg.
Over liefde, vergankelijkheid en de onverwachte schoonheid van het leven
Recensies
Johan Terryn is de vijftig voorbij. Weg is de jongeman, die zovele jongemeisjesharten sneller deed kloppen. In het Middagjournaal van Nieuwe Feiten doet Johan Terryn op een unieke manier verslavend zijn bewogen bestaan. Met zijn mix van eerlijke, grappige en ontroerende verhalen neemt hij de luisteraar telkens weer mee op zijn pad door deze levensfase.
Lieven Vandenhaute — Unknown — 13 september 2022
Als ik de stukken van Johan op de radio hoor, treft me zijn tedere, zorgvuldige formuleren. Ik wacht op het einde waar hij zo zorgzaam naartoe werkt; het blauwe uur van zijn stukjes. 'Ontroering' is een te algemene term. Hier is net iets meer aan de hand: een diepe betrokkenheid op mens en ding. 'Blijf schrijven!' stuurde ik hem in een opwelling. Na het lezen van dit boek, doe ik het opnieuw: 'Blijf schrijven!'
Een eeuwig kind wordt een halve eeuw oud en stelt vast dat alles en iedereen vertrekt rondom hem. Zijn zonen worden volwassen, het zorgeloze leven verdwijnt, zijn ouders worden zorgbehoevend. En dat alles terwijl zijn levensgezellin tussen de lijntjes ontbreekt.
Vertrekken. Zijn vader doet het letterlijk. Maar ook het geheugen van zijn moeder pakt zijn biezen. Niemand die nog de jongeman opmerkt die in hem woont.
Dit boek bevat een selectie uit de Middagjournaals die Johan Terryn schreef voor Radio 1 tussen 2018 en 2022. Tussen deze stukjes in lees je de tedere gesprekken die hij hield met zijn 85-jarige moeder, waarin hij naar een manier zoekt om samen te blijven, ook al gaat haar geheugen stilletjes weg.
Over liefde, vergankelijkheid en de onverwachte schoonheid van het leven
Recensies
Johan Terryn is de vijftig voorbij. Weg is de jongeman, die zovele jongemeisjesharten sneller deed kloppen. In het Middagjournaal van Nieuwe Feiten doet Johan Terryn op een unieke manier verslavend zijn bewogen bestaan. Met zijn mix van eerlijke, grappige en ontroerende verhalen neemt hij de luisteraar telkens weer mee op zijn pad door deze levensfase.
Lieven Vandenhaute — Unknown — 13 september 2022 ·
Als ik de stukken van Johan op de radio hoor, treft me zijn tedere, zorgvuldige formuleren. Ik wacht op het einde waar hij zo zorgzaam naartoe werkt; het blauwe uur van zijn stukjes. 'Ontroering' is een te algemene term. Hier is net iets meer aan de hand: een diepe betrokkenheid op mens en ding. 'Blijf schrijven!' stuurde ik hem in een opwelling. Na het lezen van dit boek, doe ik het opnieuw: 'Blijf schrijven!'
NSTC 501513047 · CB-relatie 8292692 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.