Iedereen is wel ergens bang voor, maar sommigen zijn veel banger dan anderen… Dat geldt in het bijzonder voor Madeleine, Lulu, Theo en Garrison. Madeleine is extreem bang voor spinnen en insecten; Lulu raakt in paniek van kleine, raamloze ruimtes (en daar zijn er heel wat van als je erbij stilstaat: schooltoiletten, badkamers, liften…); Garrison is bang voor water en peinst er niet over in bad te gaan; en Theo is doodsbang in het donker. Hun ouders zijn dan ook radeloos en sturen ze naar Mrs. Wellington van de Angsten Academie, over wie ze niets dan goeds hebben gehoord. Maar Mrs. Wellington gebruikt wel heel onorthodoxe methoden om haar leerlingen van hun fobieën af te helpen…

Gitty Daneshvari schreef een geestig verhaal over alledaagse en minder alledaagse angsten. Na het lezen van dit boek weet je tenminste dat eufobia ‘angst voor goed nieuws’ betekent, arachibutyrofobia ‘angst voor het vastplakken van pindakaas tegen je gehemelte’ en hippopotomonstrosesquippedaliofobia ‘angst voor lange woorden’.

Gitty Daneshvari, geboren in Los Angeles, heeft een Iraanse vader en een Amerikaanse moeder. Gitty is doodsbang voor spinnen, en zolang ze zich kan herinneren is ze ook bang voor liften en badkamers zonder ramen. Geïnspireerd door haar eigen angsten en fobieën schreef ze School of Fear (Angsten Academie). Gitty is nog steeds bang voor spinnen, maar ze heeft niet meer de behoefte ze allemaal dood te meppen.