Na de Tweede Wereldoorlog hertrouwt Gretha met Wim, maar houdt haar gefusilleerde man Josef altijd in haar gedachten. Ze vertelt haar heldenverhalen aan haar kinderen, die in hun volwassenheid op zoek zijn naar de waarheden tussen hun eigen web van geheimen en leugens.
We eren onze helden, maar er zijn weinig verhalen van de tewerkgestelden, de kleine collaborateurs en de ex-NSB'ers die al bij aanvang van de oorlog spijt hadden van hun keuze: zij gaan op in de menigte van lijdzame toeschouwers die in de anonimiteit verdwijnen.
Aan de hand van een misschien niet zo doorsnee gezin ontleedt de schrijver dit naoorlogse fenomeen. Een ontmaskering van het grijsgebied dat meer regel dan uitzondering is geweest. Want niet ieder gezin kende helden.