Atheïst, maar niet goddeloos is het resultaat van een persoonlijke zoektocht naar de waarde en houdbaarheid van het monotheïsme. Hein Thijssen weigert de drie monotheïstische stromingen – het jodendom, het christendom en de islam – religies te noemen. Religie betekent ‘weer verbinden’ en ‘bij elkaar brengen’. Het verbinden van hoofd, hart en handelen kan echter nooit aan één ware god worden toevertrouwd. Ook als het gaat om het bij elkaar brengen van mensen, ziet Thijssen geen taak voor die ene, ware god. Deze god toont zich niet als vredestichter maar als splijtzwam.

Het atheïsme behelst volgens Thijssen niet alleen een gezonde levenshouding, maar inspireert bovenal tot diepe inzichten en een ongekende spiritualiteit. Zonder de verlossing van de god van het monotheïsme zal er geen verlossing zijn uit de ellende waarin de mens zich momenteel bevindt. Hij moet de god van Rome, Jeruzalem en Mekka verliezen om zijn eigen god te vinden.

Hein Thijssen (1922) is jarenlang monnik en daarna pastor geweest. Op tachtigjarige leeft ijd heeft hij iedere georganiseerde religie en kerk vaarwel gezegd. Hij claimt god gevonden te hebben door hem te verliezen. Hierover schreef hij eerder in het door velen als indringend en bevrijdend ervaren verslag Leeg en bevrijd en De andere god.