In De andere god neemt de auteur religie weg uit de traditionele bovennatuurlijke sfeer en presenteert haar als een natuurlijk, therapeutisch proces, een terugkeer van de mens naar zijn natuurlijke en oorspronkelijke staat van heelheid. Hij rekent af met het primitieve godsbeeld van de monotheïstische godsdiensten en met de door de christenen bedachte erfzonde, die de menselijke natuur voorstellen als van binnenuit bedorven. God valt niet in een door mensen opgestelde categorie van ‘wezens’. En religie is geen terugkeer naar of reïntegratie met een of ander ‘goddelijk wezen’, maar de reïntegratie van de gescheurde mens met zichzelf. Het is een volledig doe-het-zelf-helingsproces van een gewond mens.

Hein Thijssen (1922) heeft in zijn leven studies filosofie, theologie en psychologie voltooid, is jarenlang monnik en daarna pastor en docent geweest en heeft vervolgens op tachtigjarige (!) leeftijd iedere georganiseerde religie en kerk vaarwel gezegd. Hij claimt God gevonden te hebben door hem te verliezen. Hierover schreef hij eerder in het door velen als indringend en bevrijdend ervaren verslag Leeg en bevrijd.