De kerkvader Augustinus (354-430) behoort stellig tot de
hoofdfiguren van de Westerse kerk- en cultuurgeschiedenis.
Zonder Augustinus zou het erfgoed van de West-Europese
beschaving er heel anders uit hebben gezien. Dit boek, dat een
ingrijpende herziening en uitbreiding is van een uitgave uit 1993,
geeft een toegankelijk overzicht van zijn leven, zijn denkbeelden
en zijn invloed. De auteur laat de bronnen zelf spreken en staat
uitvoerig stil bij Augustinus’ polemiek met de Pelagianen en semi-
Pelagianen. Augustinus is een ‘katholiek’ denker, levend vóór het
schisma van Rome en Reformatie, maar heeft door zijn genade- en
verkiezingsleer de Reformatie sterk gestempeld.
De kerkvaders, de christelijke auteurs in de eerste eeuwen van
het christendom, verheugen zich momenteel in een toenemende
belangstelling. De manier waarop zij als minderheid in een
multiculturele en niet-christelijke wereld in een kritisch debat
zijn gegaan met de intellectuele cultuur van die dagen, roept
herkenning op. Augustinus, die vanwege zijn aandacht voor
ervaring en zelfbespiegeling wel eens ‘de eerste moderne mens’
is genoemd, is een kerkvader die verrassend actueel is voor mens
en cultuur die zich door uiteenlopende geloofsrichtingen laten
inspireren.