In de afgelopen vierhonderd jaar hebben Nederlanders zich soms tijdelijk soms permanent in Azië gevestigd. Eén ding hadden al deze mensen gemeen: ze kwamen aanvankelijk om geld te verdienen en kansen te grijpen die Europa niet bood. Onder de bezielende leiding van de in 1602 opgerichte Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) hebben talloze Nederlanders en buitenlanders in dienst van de VOC hun geluk in Azië gezocht. Hoewel de belangrijkste drijfveer uiteraard de (inter)Aziatische handel betrof, zorgden de contacten met tot dan toe onbekende culturen voor een niet te onderschatten neveneffect dat niet alleen de Nederlandse maar evenzeer de Aziatische samenleving 'op zijn kop' zette. Hoe deze cultuurshock zich vertaalde in de materiële cultuur van zowel het Oosten als het Westen, is het onderwerp van dit boek.