Een voetnotenroman (ruim 1500 voetnoten) over cultureel en moreel erfgoed in een sprookjesachtige, realistische en bizarre entourage met Afrikaanse en Russische literatuur als rode leidraad om overheen te stappen.Wie de schrijver wil leren kennen, kan niet zonder dit boek.Babs is een kind tussen twee culturen. Haar kindertijd brengt ze door in tropisch Afrika. Na dramatische rituelen vlucht ze als kind van zwart en wit naar Nedersaksisch Nederland. Het karakter van Babs is gevormd. Deze roman geeft aan hoe de kindertijd een stempel drukt op het leven.Bijgeloof, rituelen, armoede, rijkdom, geweld, onmacht, liefde in velerlei vormen passeren de bonte revue. Goed en kwaad vervloeien met elkaar.De verkenning voert de lezer langs literaire werken van schrijvers uit onder meer Kameroun, Oeganda, Nigeria, Kongo, Zuid-Afrika, Rusland, Duitsland (vooral deelstaat Mecklenburg-Vorpommern), Ierland, Groot-Brittannië, Amerika, Nederland.De positie van regiotalen en regioculturen krijgt vorm inhuiselijke dialogen. Warum Sprachen sterben? Welke aangeleerde gebruiken bepalen omgang met de anderesexe, met mensen van andere kleur en cultuur?Hoe effectief en hoe schadelijk was bemoeienis met donkerAfrika in de vorige eeuw? Hoe zijn zendelingen bekeerd? Watresteert van de White man’s burden?Welke ontvangst valt een halfwitte negerin ten deel inNedersaksisch Nederland? Wie maakt onderscheid en wiediscrimineert?Welke Middeleeuwse tafelmanieren hebben de tand des tijdsdoorstaan?Leed kent veel vaders en moeders.Babs verkent uitingen van cultuur en taal vanuit verschillende gezichtspunten. Het is een ingenieuze, erudiete, barokke, bizarre, ontroerende, humoristische en ontregelende voetnotenroman over vandaag.Babs is een voetnotenroman. In 1500 voetnoten geeft de alwetende verteller toelichting op gebeurtenissen.De niet-lineaire roman gebruikt citaten uit wereldliteratuur en literatuur uit regiotalen. Voor vreemdelingen in Jeruzalem en omstreken zijn Bijbelse verhelderingen te vinden. Er blijft meer dan voldoende over om zelf dwarsverbanden te leggen met het eigen leven.