Jelle Brandt Corstius is als achtjarige gefascineerd door de Grote Bosatlas. En dan vooral door de kaart van Siberië: die is bijna leeg. Hoe zou het zijn om daar te wonen? Wat doen ze daar? En wanneer mag hij erheen? Op diezelfde kaart ziet hij dat er wordt gewerkt aan een spoorlijn door die leegte, met de magische naam 'Bajkal-Amoer Magistrale'. De BAM.
Het duurt nog dertig jaar voor Jelle twee reisgenoten vindt die met hem op de bam willen springen: kunstenaar/charmeur Aldo en grafisch ontwerper/stoïcijn Fabian - drie rare Nederlanders die hier voor hun lol zitten, geen Rus die ze begrijpt.
Samen leggen ze 4287 kilometer af door een sterk veranderd - en ijskoud - Rusland. Terwijl de trein de taiga en de tijdzones door dendert, het drietal in gesprek gaat met Poetin-haters en -liefhebbers en met een man die zijn kachel stookt met de verzamelde werken van Lenin, kan Jelle zich alleen maar afvragen: waarom rijdt hier een trein? En waarom zit ik erin?