Tussen 1974 en 1984 trokken jonge idealisten uit alle uithoeken van de Sovjet-Unie naar Oost-Siberië om de BAM te bouwen, het grootste civiele bouwproject aller tijden'. De ruim drieduizend kilometer spoorlijn die het Bajkalmeer met de Stille Oceaan zouden verbinden, voeren door de eindeloze taiga, over bergen en moerassen, langs meren en afgronden, over eeuwig bevroren ondergrond, rivieren en ravijnen. De Bajkal Amoer Magistraal moest een technisch hoogstandje worden waarbij de Trans-Siberische spoorlijn zou verbleken.

Ondanks de lofliederen en steeds weer overtroffen vijfjarenplannen werd de triomf toch een treurmars. De spoorlijn kwam er, maar de intensieve exploitatie niet. Voorzieningen in de nieuwe steden en dorpen bleven uit, geplande industrieën kwamen niet van de grond en delfstoffen bleven onaangeroerd in de bodem. De BAM kreeg een nieuw etiket: 'de spoorlijn van hier naar nergens'.

In Het rijk van de BAM maakt slavist Edwin Trommelen een treinreis langs de BAM. Doorgaans nuchter, goed ingelicht en droogkomisch verslaat hij de geschiedenis van de spoorlijn aan de hand van de verhalen van de mensen die aan de BAM wonen. Gastvrij en openhartig vertellen ze over hun elvens, waarbij de duistere voorgeschiedenis van de BAM - onderdeel van de Goelag-Archipel- niet wordt verzwegen. Het rijk van de BAM is het verhaal over een megalomaan bouwproject, de zwanenzang van de Sovjet-Unie en de huidige staat van Rusland.