Malko's hoop was van korte duur. Na enkele honderden meters was hij buiten adem. En nog steeds was hij kilometers ver van de bewoonde wereld. Het zou hem nooit lukken. Met deze strategie had hij zijn leven slechts een paar minuten gerekt.
Hij was zo geconcentreerd op zijn ademhaling, dat hij de oneffenheden in het terrein niet zag. Hij struikelde en viel.
Achter hem hoorde hij de triomfantelijke kreet van de man die hem het dichtst op de hielen zat...