Marc Mulders (1958) wordt beschouwd als één van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars van dit moment. Zijn oeuvre wordt bepaald door de eeuwige cyclus van leven en dood. Bloemen, dood wild, vissen en gevogelte zijn daarbij steeds terugkerende onderwerpen, die hij in zeer uiteenlopende technieken vastlegt: olieverfschilderijen, aquarellen, foto’s, collages, tekeningen,emaille-op-glas-schilderingen en glas-in-lood. In dit boek stelt Mulders de bloem centraal, in al haar facetten: van ontluiken en opbloeien tot het verwelken en afsterven. Hij schildert rozen en zonnebloemen in pasteuze verf, in weelderige lagen opgezet. Of papegaaitulpen, steeds in andere levensstadia vastgelegd. Om ze vervolgens in fotocollages te ver- werken. Of in atelierfoto’s, waar hij bloemen en schilderijen samenbrengt. En niet te vergeten de tere bloemaquarellen, in strenge eenvoud van lijn en toets gepenseeld, in de traditie van de door hem zo bewonderde Chinese tekenkunst. Mulders’ werk laat zien hoe hij ‘geroerd’ wordt door de kwetsbaarheid van een bloem. ‘Bloem’ is kortom één grote lofzang op de natuur.Met tekstcitaten van Wim Beeren, Jaap Goedegebuure, Jaap Guldemond, Henk van Os, Hans den Hartog Jager, Rudi Fuchs en Marc Mulders zelf.