Nita Verschuere was een vreemdeling in een ander land. Zij volgde haar echtgenoot uit Nederland naar Indië, in de verwachting samen een nieuw leven op te bouwen. Maar hij had zijn carrière, en zij had niets. Waarom niet? Wetten en maatschappelijke normen maakten het haar moeilijk zelf een bestaan op te bouwen. Lezeressen van Bogoriana (1890) van Annie Foore (1847-1890) lazen deze boodschap tussen de regels door. Ze begrepen precies wat Annie bedoelde.

Bogoriana is de mooiste Indische roman die Annie Foore publiceerde. Ze beschrijft met humor en venijn de wereld die zijzelf zo goed kende. Destijds was het boek een sleutelroman over het oude Buitenzorg (Bogor). Menigeen moet gesidderd hebben bij het lezen. Er is de baantjesjager die zijn magere echtgenote dwingt te verschijnen in te deftige jurken, de neef die verliefd is op zijn nicht die niets doorheeft, de dominante eega van de hooggeplaatste ambtenaar en nog vele andere personages. Vooral richt de aandacht van Annie Foore zich op de categorie vrouwen, die tegenwoordig ‘expatvrouw’ heet: Nita Verschuere staat centraal in de roman.

Vilan van de Loo is neerlandica. Van haar hand verschenen verschillende publicaties over Indië, vrouwengeschiedenis, literatuur en boksen. Ze schrijft boeken op verzoek.
Eerder verscheen bij KIT Publishers Indië ongekuist. Liefde, lust en hartzeer in de Nederlands-Indische letteren. Momenteel werkt ze aan een proefschrift over Melati van Java.