De joodse bankiersfamilie Camondo vestigde zich in de jaren1870 in Parijs. Ze betrokken een spectaculair stadspaleis aanhet Parc Monceau, enkele deuren naast het huis van de familieEphrussi – bekend uit De haas met ogen van barnsteen.De familie begaf zich in de hogere culturele kringen van de Parijsebelle époque – de wereld van Proust, de gebroeders De Goncourt,maar ook van antisemitisme en de Dreyfusaffaire. Graaf Moïsede Camondo vulde het huis voor zijn zoon Nissim met degrootste privécollectie van achttiende-eeuwse Franse kunst.Toen Nissim omkwam in de Eerste Wereldoorlog, werd het huiseen gedenkplaats, en dat is het tot de dag van vandaag. In 1942werden Moïses dochter Béatrice en haar man en kinderen naarAuschwitz gedeporteerd, waar ze werden omgebracht.Dwalend door het huis brengt Edmund de Waal aan de handvan de voorwerpen, het meubilair en de kunst het huis en haarbewoners tot leven. De brieven die hij schrijft aan Camondovormen een monument voor een unieke familie: toonaangevendin hun tijd, maar vermorzeld door de geschiedenis.