'Geef mij vrede, o mijn beminden, en ik zal schrijven, en misschien wel goed ook.'
Als geen ander werd Willem Walraven bekend om zijn brieven. Het zijn met vaart geschreven openhartige getuigenissen van zijn leven: zijn jeugd in Dirksland, zijn latere leven in Indië waar hij zich, hoewel hij met een Indische vrouw getrouwd was, nooit thuisvoelde en waar hij zich in toenemende mate tegen het koloniale bewind keerde. Het schrijven van brieven was voor de geïsoleerde Walraven een noodzaak, dat maakt de brieven zo overtuigend.