Nu de rook wat is opgetrokken mag bekend worden dat ‘Ik ben de gek’ de derde roman is van de auteur die ook het fraaie ‘Broor’ en ‘Opgang’ schreef. De lezers die bekend zijn met zijn boeken hebben overigens zijn unieke, kwalitatief hoogstaande schrijfstijl ongetwijfeld al wel herkend. Daar waar het niet veel auteurs gegevens is om een rijke schrijfstijl te combineren met een vlotte verhaallijn en personages waar men zich in kan herkennen, slaagt Theelen daar wonderwel in. Zo wordt Wien, het hoofdpersonage in ‘Ik ben de gek’, voortreffelijk gekarakteriseerd en komt hij stukje bij beetje tot leven in de verbeeldingswereld van de lezer, terwijl het toch ver in het boek pas helemaal duidelijk wordt wie hij werkelijk is en was. Veel lezers identificeren zich graag met een (hoofd)personage en het moet gezegd, ergens herkennen we wellicht allemaal wel een klein stukje Wien in onszelf. Ook ‘Broor’ en ‘Opgang’ zijn ware pareltjes. Zo vertelt ‘Broor’ het aangrijpende verhaal van een weinig verheffend mens en juist dat maakt het geheel zo rakend. Het gaat namelijk over een man die we zomaar in ons eigen leven zouden kunnen aantreffen. Raoul Thomas heet hij, maar niemand binnen het gezin waar Raoul opgroeide gebruikt de naam die hem als baby werd gegeven. Raoul gaat door het leven als Broor; de derde zoon in een doorsnee slagersgezin. Zijn broer Har vertelt het verhaal over deze jongere broer die pas na enkele dagen nadat hij een herseninfarct kreeg, werd gevonden. Naakt, met diverse verwondingen, met als enige gezelschap zijn trouwe hondje Toppie. Theelen bewijst met ‘Broor’ dat er geen opgepoetst, uitzonderlijk of opmerkelijk personage nodig is, noch een leven dat qua gebeurtenissen boven dat van u en mij uitstijgt. Juist doordat de auteur dit soort kunstgrepen niet toepast, raakt hij met ‘Broor’. Voor het complete artikel: zie bron.