Zonder de lokstem van de Noordzee was Pieter Hans Hoets geen Engelandvaarder
geworden. Zijn eerste poging, in 1940, om het bezette Nederland te ontvluchten
vanuit de Scheveningse haven, mislukt. Maar de wil om vanuit Engeland tegen de
Duitsers te strijden is groot. In de zomer van 1943 probeert hij het op een andere
manier en zit hij aan boord van het vrachtschip de Eem op weg naar Zweden.
'Vroeg in de avond van de 30ste juni steken we in zee. Terwijl ik de vaat was, hoor
ik aan het zingen van de wind dat het weer omslaat. Ineens klettert de regen op
de luiken en ik ren naar het voordek. Tussen de rode en zwarte tonnen van het
Oostfriesche Gaatje begint de Eem te stampen. En daar op de punt van de boeg in
de stromende regen, terwijl de wind in mijn oren buldert, ben ik alleen met mijn
schip en de zee. Dit is mijn bevrijding! Dit heb ik altijd gewild. Dit is mijn grote
doorbraak!'
Diezelfde mentaliteit vindt Hoets na de oorlog en het verlies van Java in zijn
jonge vrouw Geertjen op het strand van Scheveningen. Weer gaat het roer om!
Niet Oost, dan maar West! En in het verre, soms harde Amerika en in een
veranderende wereld weten zij een nieuw bestaan op te bouwen. Zonder
Nederland te vergeten. Dat is het verhaal van Buitengaats!
Eerder schreef Hans Hoets:
Vrijgevaren! Uitg. Donker 1976, Englandspiel ontmaskerd: schijnstoot op Nederland en
België 1942-1944 Uitg. Donker 1990, Spookspoor naar Moskou Uitg. Kok 1996, De
Yale connection: de jacht op de Marcos-miljarden en het Zwitsers bankgeheim Uitg. de
Fontein 2000.