Inhoud1 De Posthoorn, 1890-1921 72 Expansie 1921-1955 193 Les Trois Frères 1955-1965 474 Het Bijkantoor 1965-1991 635 Vrijbuitersjaren 1991-2018 1136 Nieuwe wegen 143Over de auteur 156Dank! 156Literatuur 157Fotoverantwoording 157Index 158'Er waren eens drie gebroeders en zij heetten Hesp. Samen hadden zij een geliefd bierhuis.'Met dit sprookjesachtige begin vangt stadshistoricus Peter-Paul de Baar de meer dan 125-jarige historie van het roemruchte Café Hesp aan. Er valt veel te vertellen. Het op de Weesperzijde in Amsterdam-Oost gelegen café was niet zomaar alleen een bierhuis. Tot een kwarteeuw geleden was het heel veel méér dan een dranklokaal voor de dorstige buurtbewoner: limonadefabriek, likeurstokerij, wijn- en cognac-handel, met distributie in en buiten de stad. Maar het was óók: ‘bijkantoor’ voor de redacties van de Volkskrant, Het Parool en Trouw (in de jaren 1965-1991), trefpunt voor het Surinaams verzet, ‘opvanghuis’ voor daklozen, inspiratiebron voor de makers van Jiskefet, feest- en sportcafé, Ajax-hangout. Bekende Amsterdammers lieten en laten zich graag in Café Hesp zien en passeren in dit boek de revue, naast markante stamgasten met hun eigenaardigheden. Eén van de vele anekdotes: een vermogende klant die helemaal weg was van het café, liet het interieur zelfs nabouwen in zijn kantoor en bij hem thuis! Café Hesp: 'never a dull moment'.Familiegeschiedenis, stadsgeschiedenis en persgeschiedenis vloeien samen. Met aanstekelijk plezier beschrijft Peter-Paul de Baar het wel en wee van vier generaties Hesp en hun onderneming in een veranderende stad, maar ook hoe het Café Hesp verging in de jaren nadat de familie zich uit de horeca had teruggetrokken. En nu, een ingrijpende verbouwing verder, straalt café-restaurant Hesp als nooit tevoren, glanzend als een ‘parel aan de Amstel’.Het meer dan 125 jaar oude Café Hesp was tot een kwarteeuw geleden heel veel méér dan een dranklokaal voor de dorstige buurtbewoner: limonadefabriek, likeurstokerij, slijterij, wijn- en cognac-handel, met distributie in en buiten de stad. Maar óók: ‘bijkantoor’ voor de redacties van de Volkskrant, Het Parool en Trouw, trefpunt voor het Surinaamse verzet, ‘opvanghuis’ voor daklozen, inspiratiebron voor de makers van Jiskefet, feest- en sportcafé, Ajax-hangout.Familiegeschiedenis, stadsgeschiedenis en persgeschiedenis vloeien samen. Met aanstekelijk plezier beschrijft stadshistoricus Peter-Paul de Baar het wel en wee van vier generaties Hesp en hun onderneming in een veranderende stad, maar ook hoe het Café Hesp verging in de jaren nadat de familie zich uit de horeca had teruggetrokken. En nu, een ingrijpende verbouwing verder, straalt café-restaurant Hesp als nooit tevoren, glanzend als een ‘parel aan de Amstel’.