In dit hoek - dat als proefschrift diende aan de Rijksuniversiteitte Utrecht - geeft de auteur een beschrijvingvan zijn speurtocht naar de bronnen van dekanttekeningen bij het Hooglied in de Statenbijbel van1637.De hoofdpersoon in het onderzoek is G. Udemans(1581/2-1649). De belangrijkste gegevens uit diensCorte en de duydelicke verclaringe over het Hooge-LiedtSalomo (1616) zijn namelijk door de kanttekenaarsopgenomen als toelichting bij het Hooglied. Udemansop zijn beurt steunt op het werk van een tijdgenoot,van auteurs uit de Reformatie-periode en de Middeleeuwen.De wortels van het geheel zijn vroeg-christelijken joods. Naast Udemans heeft ook Jac. Revius(1586-1658) een belangrijke betekenis voor de tekst ende uitleg van het Hooglied in de Statenbijbel. DeKanttekeningen vormen een schakel in een eeuwenlangegeschiedenis van de uitleg van het Hooglied.De kanttekenaars volgen de hoofdlijn van de traditie:zij geven van het Hooglied een allegorische exegese. Inde geschiedenis van de exegese van het Hooglied na1637 is ook in Nederland de eeuwenlange traditie nietaltijd gecontinueerd.Opvallend is dat H.F. Kohlbrugge (1803-1875) enC.H. Spurgeon (1834-1892) - die door hun geschriftentot op heden veel invloed uitoefenen - dezelfde lijnvolgen als de kanttekenaars.Niet minder treffend is dat een grote meerderheid vanHooglied-exegeten in de twintigste eeuw zich heeftafgewend van het spoor dat in een geschiedenis vanbijna twintig eeuwen is getrokken: de allegorischeverklaring wordt verworpen.Dr. M. Verduin (geb. 1942) was aanvankelijk werkzaambij N.V. Philips en studeerde later theologie aande Rijksuniversiteit te Utrecht, alwaar hij zijn doctoraalexamenaflegde (jan. 1971). Hij was een aantaljaren docent aan de Hogeschool 'De Driestar' teGouda. Van 1972-1977 was hij Ned. Herv. predikantte Brakel en vervolgens, van 1977-1982 te Kampen.Sedert okt. 1982 dient hij de Herv. Gemeente te Zeist.Hij promoveerde op 8 oktober 1992 te Utrecht (promotorProf.Dr. C. Graafland).