Er zijn veel moeilijkheden bij het opvoeden van kinderen. Ouders weten vaak niet wat ze moeten doen met heftige emoties en problematisch gedrag van hun kroost. Gevolg hiervan is scheefgroei in hun ontwikkeling die kan overgaan in werkelijke beschadiging en trauma. Angst is de drijvende kracht. De cijfers zijn schokkend. Medicatie dempt de symptomen maar pakt de kwestie niet bij de bron aan. Die bron ligt in de soorten contact die er tussen volwassenen en kinderen zijn. Het ernstige van de zaak is dat het hier om patronen en dynamieken gaat die met de generaties doorgegeven worden en zich zo als een olievlek verspreiden. In onderwijs en hulpverlening kan hierin onvoldoende preventie en herstel geboden worden. Zo krijgt een onnodige en absurde tendens in onze cultuur min of meer vrij spel. Suzanne Haest en Michiel van den Heuvel zijn relatietherapeuten en opvoedingsbegeleiders.De schrijvers doen de oproep de moed te hebben datgene wat niet klopt bij naam te noemen. “Laat ons de kracht ontwikkelen om uit de onmacht te raken. Laat ons onze angst in de ogen kijken en doen wat gedaan moet worden. Cut the crap.”