In een oceaan, verspreid over een kwart van het aardoppervlak, leven enkele miljoenen mensen op geïsoleerde eilandjes in unieke samenlevingen. Ooit werden ze beschouwd als natuurmensen, als gelukkige wilden in een wereld van overvloed en vrije liefde, maar tegenwoordig beslaan ze vele tijdperken: de steentijd, de middeleeuwen en de postindustriële, opwarmende tijd met het stijgend zeeniveau, dat hun voortbestaan bedreigt. Rudi Rotthier reisde in een doorgaans feeëriek gebied, waar rellen, staatsgrepen, koloniale onderdrukking, een koning die zijn speelgoedsoldaatjes verkiest boven zijn onderdanen, vrouwen die met palmtakken vissen dwingen aan land te springen, kavaverdwaasden en gestrande, doorzopen avonturiers deel uitmaken van het decor.Rudi Rotthier (1957) werkte tot 1989 als journalist voor de Vlaamse krant De Morgen, sindsdien heeft hij voornamelijk gereisd. Eerder verschenen van hem o.a. Het land dat zichzelf bemint en De koranroute, waarvoor hij in 2003 de Bob den Uyl-prijs ontving.Over Het land dat zichzelf bemint:Een ontluisterend mooi boek. Esquire Over De koranroute: Een uiterst actueel, toegankelijk, bij vlagen ontroerend maar toch vooral verontrustend boek [] Zijn stijl is zuiver, onopgesmukt en in al zijn eenvoud doeltreffend. Juryrapport Bob den Uyl-prijs [De koranroute] is een vol, veelkantig boek dat raakt aan zeer uiteenlopende themas. Trouw Een zeer leesbaar boek van een voorbeeldig verslaggever die nieuwe munitie aansleept voor de multi-culti-discussie. Goudsche Courant'