Evidence based practice, wie kan daar tegen zijn?
Toch blijkt evidence based werken in de sociale sector nog niet zo eenvoudig uit te voeren. Het leidt tot polemieken over het ‘evidence beest’ waarbij niet eenduidig is wat als ‘evidence’ geldt. Medewerkers op de werkvloer stellen dat er weinig methoden werkelijk aantoonbaar effectief zijn, en onderzoekers morren dat er te weinig gebruik wordt gemaakt van hun wetenschappelijke kennis. Ondertussen staat de kwaliteit van de sociale sector steeds opnieuw ter discussie.

In dit boek beschrijven we de inhoud en relevantie van evidence based pratice, maar ook de bijziendheid van die benadering. Er zijn immers nog veel meer krachten die de dynamiek op de werkvloer van de sociale sector beïnvloeden. De basis waarop gekozen wordt een bepaalde sociale interventie wel of niet te gebruiken omvat veel meer dan alleen wetenschap. Aan de hand van theoretische beschouwingen en biografieën van sociale interventies verruimen we de discussie over beroepsinnovatie.

Hoe goed is de sociale sector in staat om lessen te trekken uit haar eigen geschiedenis? Brengt de canon sociaal werk alleen maar voortgang in beeld, of ook vooruitgang? En kunnen we door inzichten uit praktijk en wetenschap optimaal te gebruiken daadwerkelijk de kwaliteit van de sector verbeteren?