In 1540 werd door paus Paulus III aan Perugia opgelegd, dat zij zout van Rome moest kopen. Ten behoeve van bouw Sint Pieter. Perugia (de familie Baglioni zwaaide daar de scepter) bood twee maanden weerstand, maar verloor deze oorlog. Als straf werden alle huizen van deze familie gesloopt. Daarvan werd de machtige dwangburcht Rocca Paolina gebouwd van 1540/1543 als residentie van de bisschop van Perugia. De bisschop was belast met het innen van gelden en goederen, die de inwoners als eeuwige straf moesten afdragen aan de paus. Honderd jaar na de Zoutoorlog van 1540 is de veertienjarige Francesco de enige getuige van een gruwelijke moord in deze burcht. Francesco biecht het geheim op bij een pater Benedictijn. Deze pater verbreekt zijn biechtgeheim door het te vertellen aan de bisschop. De bisschop vertegenwoordigt de pauselijke regering met harde hand. De bisschop heeft connecties met de Capo (maffia) als hij gelden of goederen laat innen. Deze bisschop is sensitief voor jong vrouwelijk schoon. Zodoende komt hij onder het machtsblok van de Capo. Een groot aantal onverklaarbare moorden vinden plaats in de regio Umbrië.De naam van Francesco staat als laatste op de dodenlijst.