Voor de naamloze verteller in Sillitoe's ultieme hardloopverhaal, een working class hero, is hardlopen een tegenprestatie. Op de tuchtschool waar hij terechtkomt, wordt het victoriaanse ideaal uitgedragen dat hardlopen opvoedende waarde heeft.

Maar aan hem is die les niet besteed. Weliswaar wordt zijn karakter versterkt door de eenzaamheid van het lopen, maar dit inspireert juist tot keiharde weigering. Hij verzet zich tegen de burgermoraal die men hem probeert op te dringen en zijn zelfvertrouwen wordt door het hardlopen steeds groter. Tijdens de wedstrijd komt hij tot een even opzienbarende als bizarre daad die voor zijn leraren een raadsel is, maar voor hem een glorieuze vorm van verzet.
De eenzaamheid van de langeafstandsloper is een fascinerend hardloopverhaal en een van de klassieken uit de naoorlogse Engelse literatuur. Met een inleiding van schrijver en hardloper Dirk van Weelden.