De opvatting dat kunstenaars en filosofen steeds op dezelfde boodschap voortborduren of een bepaald thema steeds opnieuw uitwerken is al vaker geuit. Ze geldt in ieder geval voor De Filosofie van de Relativiteit waarvan de eerste versie meer dan dertig jaar geleden werd geschreven, en de tweede versie in 1995 werd gepubliceerd. Deze derde versie gebruikt opnieuw de centrale these uit de eerste, waarin de wereld als een beeld bestaande uit onlosmakelijke tegenstellingen wordt neergezet. Die tegenstellingen zijn niet alleen inherent aan het zijn in de wereld, maar ook dynamisch en hebben een relatieve verhouding tot elkaar, die inhoudt dat hun onderscheiding wordt bepaald door menselijke omschrijvingen.
Meer dan in de vorige versies wordt de relativiteitsfilosofie logisch en consequent uitgewerkt en toegepast op de wereld in en om de mens. De inhoud spiegelt de vele facetten van het menselijk bewustzijn aan geschiedenis, taal, kunst, religie, wetenschap en economie, en sluit af met een relativistische kijk op de toekomst.