‘[Z]ijn werk herinnert aan dat van Murakami en Paul Auster en het doet soms ook een beetje denken aan James Bond en Startrek. […] Intussen is De goede zoon met zijn bizarre fantasieën, Big Brotherachtige complotten, zelflopende rugzakken, seksleverende automobielen, z’n alles vervlakkende basisinkomen, wel degelijk een ideeënroman, over het leven, over kunst. […] Heel bijzonder.'

‘Een razend knap en prachtig boek waarin literatuur opnieuw wordt uitgevonden en dat leest als een trein.’

‘De sciencefiction-elementen, de droogkomische dialogen, de bizarre voorvallen, de flauwe grappen; ze sláán ergens op. Sterker nog: ze geven het verhaal gewicht, zonder het zwaar te maken. Zoiets krijgt alleen een onconventioneel goede schrijver voor elkaar.’ [waardering: 4 sterren]

‘Van Essen schrijft spitsvondig, grappig en beeldend, en toont dat je als schrijver compromisloos je eigen ding mag doen.’

‘De goede zoon is een sterke roman, vol verbeeldingskracht en ideeën.’

‘Het is tragisch, zwartgallig, lichtvoetig én hilarisch tegelijk.’

‘Autobiografische nonfictionroman - zoiets lijkt onmogelijk, en net daarom is dit zo goed.’

‘Tegelijkertijd een verwarrende én ontroerende leeservaring. (…) Een ingewikkelde, gelaagde en verontrustende roman.’

‘De bevreemding van de hoofdpersoon werkt door in de lezer van dit rijke, wonderlijke boek.’ [waardering: 4 ballen]

‘Rob van Essen schreef een meesterlijke roman, het beste wat het afgelopen jaar op Nederlands literair gebied verscheen. Het is een gecompliceerd, veellagig boek, dat uit alle macht lichtheid blijft nastreven, grappigheid soms, en een diepere betekenis heeft die voortdurend nét onder het oppervlak schuilgaat. Een ongelooflijk mooi kunstwerk dat naar een aangrijpend einde toe werkt en scènes bevat die ik nooit meer zal vergeten.’

‘Slaagt er in om ons gedachtegoed te testen, eerder dan clichés te bevestigen.’

‘Je krijgt pas geleidelijk door dat alles met elkaar te maken heeft in deze complexe, maar razend knappe roman. (…) Het wordt tijd dat Rob van Essen een grote prijs krijgt.’ [waardering: 5 sterren]

‘Een ontroerende roadtrip van een schrijver die wordt ontvoerd door een zelfrijdende en pratende auto. Ze hebben het vooral over zijn moeder die hij net begraven heeft. Heel knap hoe Van Essen het absurdistische vanzelfsprekend maakt en slimme en melancholische gedachten combineert met een bizar plot.’

‘Een volkomen logisch, maar ook boeiend en verontrustend verhaal. (…) Van Essen is zoals altijd weer volstrekt onvoorspelbaar, filosofeert over zijn stokpaardje (iets kan tegelijkertijd waar en niet-waar zijn) en verrast in elke alinea.’ [waardering: 4 sterren]

‘Rob van Essen roept in De goede zoon een wereld op die op tal van punten nog zeer herkenbaar is, maar in het hart van het verhaal is niets meer wat het lijkt. […] [Het] is geschreven vanuit een fundamenteel en herkenbaar gevoel van ontheemding.' [waardering: 4 sterren]

‘De goede zoon is niet alleen een meeslepend verslag van een tocht door een labyrint vol vreemde gebeurtenissen, maar ook een verrassend verhaal over een zoon die de balans opmaakt na de dood van zijn moeder.’

‘Een volstrekt eigenzinnige roman en wat mij betreft het hoogtepunt in Van Essens oeuvre. (…) Zijn meanderende, associatieve zinnen zijn verslavend, en ondanks de ondergeschiktheid van een plot (bij vlagen een parodie op een plot) wil je steeds weten hoe het verder gaat, hoe het zit, hoe al deze vreemde figuren zich verder voortbewegen door dit vreemde universum. (…) zowel hilarisch als diep ontroerend.’

‘Een literaire allure die je niet vaak tegenkomt, het is een ideeënboek vol poëzie, vol verstilde beelden en absurde grappen, vol filosofische bespiegelingen over vergeten, opofferen en, al klinkt dat zo pompeus, over wat het betekent om te leven in de wetenschap dat het leven ook weer ophoudt.’

‘Een groots en overdonderend boek.’