‘Slaagt er in om ons gedachtegoed te testen, eerder dan clichés te bevestigen.’ – Humo

‘Rob van Essen schreef met De goede zoon een meesterlijke roman, het beste wat het afgelopen jaar op Nederlands literair gebied verscheen. Het is een gecompliceerd, veellagig boek, dat uit alle macht lichtheid blijft nastreven, grappigheid soms, en een diepere betekenis heeft die voortdurend nét onder het oppervlak schuilgaat. Een ongelooflijk mooi kunstwerk dat naar een aangrijpend einde toe werkt en scènes bevat die ik nooit meer zal vergeten.’ – Marja Pruis, de Groene Amsterdammer

‘[De goede zoon] houdt de maatschappij een spiegel voor. De roman toont engagement, maar blijft ongrijpbaar. Geeft hints waarmee de lezer iets kan doen. Voor wie in de spiegel wil kijken.’ – Mirjam Roukema, Reformatorisch Dagblad

‘Het is tragisch, zwartgallig, lichtvoetig én hilarisch tegelijk.’ – Boekenpost

‘Tegelijkertijd een verwarrende én ontroerende leeservaring. (…) Een ingewikkelde, gelaagde en verontrustende roman.’ – Nederlands Dagblad

‘De goede zoon is een sterke roman, vol verbeeldingskracht en ideeën.’ – Tjerk de Reus, De Nieuwe Koers

‘De sciencefiction-elementen, de droogkomische dialogen, de bizarre voorvallen, de flauwe grappen; ze sláán ergens op. Sterker nog: ze geven het verhaal gewicht, zonder het zwaar te maken. Zoiets krijgt alleen een onconventioneel goede schrijver voor elkaar.’ **** – de Volkskrant

‘Een groots en overdonderend boek.’ – Thomas van den Bergh, HP/De Tijd

‘[Z]ijn werk herinnert aan dat van Murakami en Paul Auster en het doet soms ook een beetje denken aan James Bond en Startrek. […] Intussen is De goede zoon met zijn bizarre fantasieën, Big Brotherachtige complotten, zelflopende rugzakken, seksleverende automobielen, z’n alles vervlakkende basisinkomen, wel degelijk een ideeënroman, over het leven, over kunst. […] Heel bijzonder. – Rob Schouten, Trouw

‘Een volstrekt eigenzinnige roman en wat mij betreft het hoogtepunt in Van Essens oeuvre. (…) Zijn meanderende, associatieve zinnen zijn verslavend, en ondanks de ondergeschiktheid van een plot (bij vlagen een parodie op een plot) wil je steeds weten hoe het verder gaat, hoe het zit, hoe al deze vreemde figuren zich verder voortbewegen door dit vreemde universum. (…) zowel hilarisch als diep ontroerend.’ – Niña Weijers, de Groene Amsterdammer

‘Een razend knap en prachtig boek waarin literatuur opnieuw wordt uitgevonden en dat leest als een trein.’ – Manda Heddema, AD Magazine

‘Onbevangen en nieuwsgierig beginnen aan deze duizelingwekkende roadtrip is het devies!’ – Tea van Lierop, Deleesclubvanalles

‘Een ontroerende roadtrip van een schrijver die wordt ontvoerd door een zelfrijdende en pratende auto. Ze hebben het vooral over zijn moeder die hij net begraven heeft. Heel knap hoe Van Essen het absurdistische vanzelfsprekend maakt en slimme en melancholische gedachten combineert met een bizar plot.’ – Franca Treur, Algemeen Dagblad

‘Van Essen schrijft spitsvondig, grappig en beeldend, en toont dat je als schrijver compromisloos je eigen ding mag doen.’ – Lize Spit, De Morgen

‘Een literaire allure die je niet vaak tegenkomt, het is een ideeënboek vol poëzie, vol verstilde beelden en absurde grappen, vol filosofische bespiegelingen over vergeten, opofferen en, al klinkt dat zo pompeus, over wat het betekent om te leven in de wetenschap dat het leven ook weer ophoudt.’ – Joost de Vries, de Groene Amsterdammer