Al decennialang heeft het rijksbeleid voor de steden de centrale aandacht inde Nederlandse politiek. Zo waren er het Grotestedenbeleid, deWijkenaanpak, Agenda Stad en meest recent het Nationaal ProgrammaLeefbaarheid en Veiligheid.Welke uitgangspunten hanteerde men in dit voortdurend wisselende beleiden wat waren de ‘feiten’ over de steden waar het beleid op was gebaseerd?Maurice Cramers, al meer dan 20 jaar beleidsambtenaar in Den Haag, laatzien hoe in een productieproces dat gericht is op overtuigen, subjectievebeweringen ‘uitharden’ tot vaststaande feiten.Hoe worden beweringen als ‘de leefbaarheid in 20 stedelijkegebieden staat onder druk’, ‘de stad is de economische motor van Nederland’,of ‘er bestaat een risico op tweedeling in steden’ tot objectief beschouwdefeiten? In De Haagse feitenfabriek beschrijft Cramers hoe dat productieprocesin zijn werk gaat en welke versterkingen hierbij worden ingezet.Maurice Cramers is sinds 2001 senior beleidsadviseur bij de ministeries vanVolkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM),Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) en momenteelVolkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening (VRO) en schreef mee aan diversebeleidsnota’s op het terrein van het rijksbeleid voor de steden.