De komst van de Handhavingsrichtlijn (de Richtlijn) heeft vanaf 29 april 2006 een grote invloed gehad op het procederen in IE-zaken in Nederland. De Richtlijn heeft de mogelijkheden voor de IE-praktijkjurist om bewijs van (de omvang van) inbreuk op IE-rechten te vergaren aanzienlijk verruimd. Zo is bijvoorbeeld het bewijsbeslag ingevoerd en is het ook eenvoudiger geworden om van derden bewijs te verkrijgen. Daarnaast kan de IE-rechthebbende sinds de invoering van de Richtlijn ook beschikken over verregaande mogelijkheden om snel een verbod te krijgen zonder dat de vermeende inbreukmaker eerst hoeft te worden gehoord. Dit zogenoemde ex parte bevel heeft veel stof doen opwaaien in de beginjaren na de uiterste implementatiedatum, en nog steeds is de inbedding van deze nieuwe maatregelen in ons procesrechtelijke stelsel niet vervolmaakt. Ook de volledige proceskostenveroordeling houdt de Nederlandse IE-praktijkjurist nog dagelijks bezig. Van elke handhavingsstrategie maakt deze ingrijpende kostenmaatregel een wezenlijk onderdeel uit. Kortom, het werd tijd dat alle rechtsontwikkelingen naar aanleiding van de Richtlijn in één handboek werden ondergebracht. Op deze manier hopen de auteurs een duidelijk en compleet overzicht te verschaffen van de post-Richtlijnjurisprudentie en bij te dragen aan de elkaar in snel tempo opvolgende rechtsontwikkelingen op deze procesrechtelijke onderwerpen, die zo belangrijk zijn voor de IE-praktijk.Dit handboek is geschreven door Wim Maas, Carreen Shannon en Charlotte de Boer, allen werkzaam bij Deterink Advocaten en Notarissen. De auteurs zijn ervaren IE praktijkjuristen en richten zich met name op het procederen in octrooizaken. Zij adviseren dagelijks over handhavingsstrategieën waarbij de Richtlijn steevast een belangrijke rol speelt.