In het privaatrecht draait het om rechten en hoe ze gehandhaafd worden, om plichten en hoe ze afgedwongen worden en – algemener – om regels en hoe de naleving daarvan bewerkstelligd wordt. Remedies – een ruim begrip dat alle vorderingen en sanctiemiddelen omvat die het privaatrecht toekent aan burgers, procespartijen én aan de rechter – zijn er om die rechten en regels te handhaven. Als we wat preciezer kijken naar die remedies, dan valt eigenlijk op hoe weinig we over de herkomst weten: waarom is de remedie vormgegeven zoals die is vormgegeven? En vaak is ook onbekend of een remedie wel effectief is, of zij aansluit bij wat rechthebbenden belangrijk vinden. In dit boek wordt juist op die vragen ingegaan.

Hoe dwing je een plicht tot dooronderhandelen effectief af? Welke eisen stelt het EU-recht aan nationale remedies? Wat is het nuttig effect van wettelijke rente? Wat is de waarde van prospectusaansprakelijkheid ter preventie van misleiding? Is de introductie van de deelgeschilprocedure erger dan de kwaal? Slaat de kostenveroordeling in IE-zaken de plank niet volledig mis? Is het conservatoir beslag in ons land niet te ver is doorgeschoten? Bestaan er voldoende remedies tegen querulerende en vexatoire eisers? Zou lijfsdwang niet vaker toegepast moeten worden? En moeten rechters onheus procedeergedrag niet indringender bestraffen? Dat zijn enkele van de vragen die in dit boek aan de orde komen.

De bijdragen betreffen zowel materieelrechtelijke als procesrechtelijke aspecten van remedies. De auteurs verwerken inzichten uit onder meer rechtsvergelijking, rechtseconomie en empirische studies. Zij komen tot prikkelende stellingnames.

Met het schrijven van hun bijdrage aan dit boek voltooiden de auteurs – onder begeleiding van de redacteuren – hun privaatrechtelijke masteropleiding aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.