Volgens sommigen heeft de stoïcijnse filosoof Epictetus van Hiërapolis de basisfilosofie van het stoïcisme geformuleerd. Zijn invloed in de geschiedenis - binnen de filosofie en erbuiten - is enorm geweest en duurt zelfs nu nog voort. Wie was Epictetus dan en waar stond hij voor? In deze Handleiding, die als samenvatting kan gelden van zijn gehele oeuvre, staat het antwoord op deze twee vragen beschreven. Zijn filosofie hierin is praktisch en blijkt een ware en wonderschone handleiding voor het goede leven, oftewel een levenskunst, te behelzen. In 53 secties toont Epictetus waar zijn filosofische levenskunst uit bestaat. Kenmerkend voor hem is dat hij zijn filosofie in het algemeen beziet vanuit 3 studierichtingen (Natuurkunde, Ethiek en Logica) en de meeste secties van deze Handleiding in het bijzonder in 3 type oefeningen indeelt: Natuurkundige, Ethische en Logische oefeningen. Het voorwoord schetst hiervoor de context en de vertaling is uniek in zijn soort, aangezien deze heel dicht bij de oorspronkelijke tekst blijft en daarmee een zuiver contemplatief element bevat. Hiermee komen de morele pracht en zuiverheid van de tekst in deze vertaling pas werkelijk tot hun recht.