Theologisch-politieke oordelen mogen omstreden blijven, maatschappelijke constellaties veranderen. Maar Gollwitzers theologische denkstijl zal waarschijnlijk van blijvende betekenis blijken. Het meest indrukwekkend vinden wij die in het boek over zijn gevangenschap: hij heeft zichzelf ervaren als door God ‘geleid’. De eschatologische hoogspanning waaronder zijn denken stond leidde hem niet weg uit de wereld van vandaag, maar altijd weer midden in de maatschappelijke conflicten van die wereld. Daarin was zijn ‘interveniërende’ denken ‘irregulier’ als de theologie van Luther. En Gollwitzer heeft de officiële kerk én de officiële politiek toenemend als te particulier ervaren. Hem ging het om de maatschappij in haar geheel – en deze mondiaal gedacht.