Friedrich-Wilhelm Marquardt is met zijn leven en zijn werk onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de twintigste eeuw. Bepalende momenten uit die geschiedenis –het socialisme, de Sjoa en de stichting van de staat Israël- spelen een centrale rol in zijn werk. In dit boekje volgen we Marquardt in het verloop van de twintigste eeuw, steeds met sprongen van ongeveer tien jaar. ZO kunnen we de belangrijkste aspecten van zijn theologie en de ontwikkeling daarvan bespreken, verbonden met de geschiedenis en zijn biografie. De theologie is volgens Marquardt door de Sjoa radicaal twijfelachtig geworden. Hoop en transcendentie zij diep aangevochten. Die situatie weet Marquardt alleen het hoofd te bieden in het gaan van een weg en in een praxis en levenswandel als antwoord op Gods roepende stem. Zo ontwikkelt zich zijn eigen theologie van het Woord: niet dogmatisch, maar vragend en zoekend. Het is een theologie die het geloof niet zekerder maakt dan wat het als geloven, vertrouwen, liefhebben en hopen is. Deze manier van theologiseren, alsmede de diepe invloed van de Sjoa, lijkt nog altijd onverminderd interessant en actueel te zijn voor een theologie van de 21e eeuw, en verdient daarom een plek in deze serie boekjes onder auspiciën van de VTM.