Mark Boninsegna laat In De Hemel voor ongelovigen in zeer persoonlijke bewoordingen zien hoe dicht goed en kwaad bij elkaar liggen. Hij neemt de lezer mee op reis naar zonnige vakantiebestemmingen, ­slaapkamers, voor-malige oorlogsgebieden en social media en wijst erop hoeveel alles met elkaar gemeen heeft.Er is een Hemel voor iedereen. Dat zou zomaar Rotterdam kunnen zijn.‘Dichter Mark Boninsegna uit zijn liefde […] in rauwe poëzie.’ – De VolkskrantDichters bestaanop één been kun je niet lopendus neem ik nog een nakkie sossadoor mijn rechter neusgatterwijl ik mijn linkerneusvleugel naar binnenduwsnuif ik de bullet leegik voel me onsterfelijkondanks dat ik dat al wasdichters gaan nooit doodbehalve Tim Hofmanzijn rijmelarij en kutgrapjeszijn geen poëziemaar zoals een plakplaatjegratis gekregen bij een pakkie kauwgommijn pupillen vlammenhonderduit sterren tellendin de nachtzie ik de wereld vergaande ruimte leegte gevendbehalve dichtersbestaan