In de loop der eeuwen hebben veel beroemde en minder beroemde wiskundigen nieuwe bewijzen voor de stelling van Pythagoras bedacht. Ze kozen juist deze stelling uit om hun inventiviteit en gevoel voor het spelelement in de wiskunde te tonen. Zo werd de stelling van Pythagoras de meest bewezen stelling. De eerste verzameling bewijzen verscheen in 1644 en in 1914 vermeldde Versluys er al 43. De laatst bekende verzameling is van de Amerikaan Elisha Loomis (1940) en telt 370 bewijzen. Veel van die bewijzen lijken op elkaar. Bruno Ernst heeft uit deze verzameling 29 bewijzen gekozen die bijzonder zijn en deze verwerkt in een aantal zeer leesbare hoofdstukjes met duidelijke figuren en relevante achtergrond informatie. Het is een tekst vol verrassingen geworden.